Αθήνα - Παρίσι (Το ταξίδι)

Αθήνα
Μόνη μέσα στο ταξί για το αεροδρόμιο. Όχι ακριβώς μόνη. Έχω και ένα Ιταλό (δωράκι από τον F. ) με απορίες του τύπου γιατί στα Βλάχικα έχει τόσες πολλές ταβέρνες αφού το μέρος είναι άσχημο και δεν έχει θάλασσα; Γιατί είναι ντυμένοι τσολιάδες; Γιατί έχει τόση κίνηση; Τι να του πω; Να του χαλάσωτο στερεότυπο Ήλιος-Θάλασσα-Ταβέρνα-Μουσακάς; Καλός άνθρωπος πάντως ο Ιταλός, πλήρωσε και το ταξί.
Στο Βενιζέλος έκοβα βόλτες πάνω κάτω σαν την άδικη κατάρα ( είναι επιβεβαιωμένο αυτό ότι οι κατάρες πάνω κάτω; και μόνο οι άδικες το κάνουν αυτό ή γενικά;) αφού από το άγχος μου είχα ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από ότι θα έπρεπε. Διαπίστωσα ότι το αεροδρόμιο σε περίοδο πενταήμερων δεν είναι καλό πράγμα. Παντού δεκαεξάχρονα να μιλάνε στο κινητό σε μια άγνωστη γλώσσα με πολλά φωνήεντα και πολλά ζζζζ. Δε βρίσκω να καθίσω πουθενά. Τα παπούτσια μου με πεθαίνουν. Ζεσταίνομαι. Αισθάνομαι ξένη μες τα ρούχα μου. Νομίζω ότι έχω μια κάμερα σταθερά πάνω από το κεφάλι μου. Ναι ξέχασα. Έχω.
Μετά από ώρα, περνάω από έλεγχο και μπαίνουμε στο σκάφος. Προσεύχομαι να μην έχω κανένα τέρας δίπλα μου, ο θεός με λυπάται και μου στέλνει μια γιαγιούλα αμερικάνα. Έχουμε καθυστέρηση. Ένας τύπος έκανε check in, έδωσε βαλίτσες και μετά έγινε άφαντος. Πρέπει να βρουν την βαλίτσα του και να την βγάλουν από το αεροπλάνο. Κοιτάω πάλι τις σημειώσεις μου και στην παρουσιάσή μου. Ο τύπος το μετάνιωσε, δε θα πετάξει. Ένας αεροσυνοδός μιλάει με την γιαγιά η οποία προτείνει να υπάρχει πρόστιμο για αυτούς που το μετανιώνουν και μας καθυστερούν. Θέλω να σηκωθώ όρθια και να φωνάξω ότι θέλω να κατέβω από ΤΩΡΑ! Τι θα γινόταν άραγε αν γύρναγα σπίτι μου; Θα με απέλυαν; Αποκλείεται. Με έχουν τρελή ανάγκη.


Παρίσι
Το Charles de Gaulle παραμένει άσχημο. Οι φροντιστές εδάφους έχουν απεργία. Μια ιδιότυπη απεργία. Θα είναι λέει λίγο πιο αργοί από άλλες φορές. Μετά από μια ώρα όρθιοι περιμένοντας να μάθουμε που σκατά θα βρούμε τις αποσκευές μας, τυχαία ένας επιβάτης μας λέει ότι είναι παρατημένες σε κάποια γωνια του terminal. Τις βρίσκουμε όντως παρατημένες, θα μπορούσαν άνετα να μας τις έχουν κλέψει. Φορτώνομαι και πάω να βρω τον οδηγό μου. Ένας χοντρούλης με μουστάκι κρατά την καρτέλα με το όνομά μου. Αν δεν ήταν ταξιτζής θα ήταν τυροκόμος. Δε μιλάει αγγλικά ή δεν είναι πρόθυμος. Πάντως είναι χαμογελαστός. To Chantilly είναι μισή ώρα δρόμος. Μένω σε ένα σατώ στη μέση ενός μικρού δάσους. Το Chantilly έχει να περηφανεύεται όχι για την σαντιγύ του αλλά για το μεγαλύτερο εκπαιδευτήριο αλόγων του κόσμου. Πλησιάζοντας διακρίνω στάβλους, πολλούς στάβλους και πόρτες από ιππικούς ομίλους. Έχει πέσει νύχτα. Χωνόμαστε σε ένα μικρό δρόμο μέσα στα δέντρα και κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου εμφανίζονται εικόνες από αστυνομικό θρίλερ. "Πτώμα νεαρής ελληνίδας βρέθηκε ποδοπατημένο από άλογα στο μικρό χωριό Chantilly 180 χλμ έξω από το Παρίσι". Τελικά ό γάλλος τυροκόμος δεν ήταν ψυχάκιας και έφτασα σώα σε ένα μέρος αυτό. Φωτογραφίες δεν έβγαλα, ντρεπόμουν.
Πήγα στο δωματιό μου όμως και έβγαλά αυτή.

Κατέβηκα για φαγητό και πληροφορίες για την αυριανή ημέρα, όπου με υποδέχτηκε ο Jean-Louis και μου σύστησε την Marie-Christine. Μετά έρχεται ο Jean-Batiste! Έλεος! Τι μανία αυτή με τα δύο ονόματα! Έρχεται και με αγκαλιάζει ένας Robert. Είχε έρθει πριν 2 χρόνια στην Έλλαδα και με θυμόταν. Εγώ πάλι όχι. Τουλάχιστον έχει φυσιολογικό όνομα. Αργότερα μαθαίνω ότι είναι ερωτευμένος με την Ελλάδα και έρχεται κάθε χρόνο διακοπές. Έχει πλάσει αυτόν τον ιδανικό Έλληνα στο μυαλό του, τον φιλόξενο (ε?) τον ανοιχτόκαρδο (πώς;) με τα υψηλά ιδανικά (ελά;) και με συμπαθεί και μόνο που είμαι ελληνίδα. Πάω πάσο mister, ό,τι πεις. Τελικά δε τρώω τίποτα, πάω στο δωμάτιο μου και ξεραίνομαι στον ύπνο.

13 comments:

  1. ela re sy koritsaki, einai poly kalytero ayto apo to na einai i doyleia soy synwnymi rizwmatos stin idia karekla, sto idio dwmatio, XRONIA...
    toylaxiston den se esfakse o tyrokomos, brikes to monadiko Gallo me 2 onomata, anakalypses pragmata gia ti xwra soy poy den ikseres pws yparxoyn (se mia alli diastasi), kai kserathikes ston ypno!
    ---------
    super oi foto :)

    ReplyDelete
  2. το CDG όντως είναι οτι να 'ναι, το μετρο βρομάει ενός αιώνα χρήση +,και στο σηκουάνα ΔΕΝ κολυμπάμε.όμως αν αφήσεις τις εξοχές και τα αλογάκια, και περάσεις απο το παρίσι, θα βρεθείς σε μια πόλη που γιορτάζει την άνοιξη στους δρόμους τα πάρκα και τις πλατείες. και δεν χορταίνεις να την περιδιαβαίνεις. και ξεχνίεσαι. και είναι όμορφα.

    καλή συνέχεια λοιπόν!

    ReplyDelete
  3. καλα θα περασεις βρε. μην σε παιρνει απο τωκα...

    ReplyDelete
  4. Ωραίο το μέρος φαίνεται, μια χαρά :)
    Είναι αστείο πως κάποιοι μας συμπαθούν επειδή είμαστε Έλληνες, και θεωρούν ότι είμαστε ανοιχτοί, φιλικοί κλπ. Το συνειδητοποίησα χθες το βράδυ σε ένα πάρτυ που ήμουν με κάθε φυλή του κόσμου, αλλά κυρίως βορειοδυτικοευρωπαίους που μας θεωρούν ιδανικό προορισμό διακοπών.

    ReplyDelete
  5. Mitsako νομίζω ότι ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα. Εγώ γκρίνιαζα που καθόμουν όλη μέρα στο γραφείο, τώρα γκρινιάζω που είμαι έξω. Καλά είναι απίθανο αυτό που μερικοί πιστεύουν για τους έλληνες. Αλλά μιλώντας μαζί τους ανακάλυψα ότι και εμείς ένα σωρό στερεότυπα κουβαλάμε π.χ. στη Βραζιλία δεν έχουν όλες οι γκόμενες ωραίο κώλο ούτε χορεύουν samba όλη μέρα.
    Savon de... στο Παρίσι Παρίσι δεν έχω πάει. Δύο φορές πέρασα μόνο από το CDG και έφριξα με τη βρωμιά και την ασχήμια. Είναι και αυτό το κόλλημά μου που σιχαίνομαι τα γαλλικά που ειλικρινά να μου πουν ότι μου χαρίζουν ταξίδι στο Παρίσι, θα το σκεφτώ να πάω. Sorry ρε! Ήρθες στο blog μου και σε πήρα από τα μούτρα :)
    marquee σκατούλες πέρασα, αν βρω χρόνο θα γράψω και τα υπόλοιπα.
    queerdom ένα έχω να πω. Αν πήγαινα στο σεμινάριο ως ταξιδιωτικός πράκτορας θα έβγαζα τρελά λεφτά :)

    ReplyDelete
  6. Τίγκα στους Γάλλους που εκτός των άλλων μιλάνε και γαλλικά! Η προσωπική μου άποψη για την κόλαση δεν διαφέρει και πολύ από αυτό.

    ReplyDelete
  7. Γάλλοι και γαλλικό αεροδρόμιο με βρώμικες τουαλέτες -μπλιαχ! Και υφάκι "λικ μάι τιάρα"!

    ReplyDelete
  8. καλώς πήγες και καλώς ήρθες κορίτσι!
    και μην το αποπαίρνετε το παρισάκι μωρέ, αν και βρόμικο είναι όμορφο!

    ReplyDelete
  9. αν δεν το κανες αυτό το ταξίδι δε θα χες να μας πεις αυτή την ιστορία

    ReplyDelete
  10. Μωρέ πάγαινε εκδρομές (και δη κεραζμένες) κι ας είν' και στα Παρίσια!
    Τι να πούμε κι εμείς πο 'χουμε πήξει στην καρέκλα και κάνομε σαν τους ευνούχους που γράφουν για σεξ;

    ReplyDelete
  11. μ'άρεσε η κοφτή, λιτή σου αφήγηση, η ματιά του βαριεστημένου και κουρασμένου ταξιδιώτη, πέτυχε.

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...