Μια θαυματουργή εικόνα και ένα πτώμα

Ήμουν γύρω στα 10 όταν με την φίλη μου την Έλένη βολοδέρναμε στη γειτονιά σαν αλητάκια. Μεσημέρι καλοκαιριού στη γειτονιά όλοι, εκτός από τις μύγες, κοιμούνται. Καθόμασταν στο γκαράζ της πολυκατοικίας της Ελένης και μου έλεγε για το ημιυπόγειο του απέναντι. Είχε εργαστήριο ένας μουσικός, κάτι κιθάρες είχε μέσα και κάτι σκονισμένα ακορντεόν. Καθώς μου μιλούσε για τον κυρ Νίκο, εγώ κοίταζα τη βρώμικη βιτρίνα και την σιδερένια πόρτα. Σηκώθηκα και πήγα εκεί με την Ελένη να με ακολουθεί και να λέει ότι πάει καιρός τώρα που έχει να φανεί ο γέρος. Κατέβηκα τα δυο-τρία σκαλοπάτια, κόλλησα τη μούρη μου στο ένα παραθυράκι και η φιλενάδα μου στο άλλο. Ήταν σκοτεινά μέσα, είχα τον ήλιο πίσω και το τζάμι γυάλιζε. Πεταμένα ξύλα στο πάτωμα και χαρτιά, αράχνιασμένοι πάγκοι. Επιασα το πόμολο ενώ είχα το μούτρο μου ακόμα κολλημένο στο τζάμι. Τινάχτηκα πίσω αηδιασμένη από την αίσθηση σκόνης που μου άφησε στο χέρι ένας παλιός ιστός αράχνης. Προσπάθησα να γυρίσω το μοχλό αλλά ήταν κλειδωμένα. Κοίταξα πάλι μέσα και διέκρινα στο πάτωμα πεταμένους λογαριασμούς. Ο γέρος σίγουρα είχε να περάσει μέρες.
Η φίλη μου είχε βαρεθεί. Όλο πάμε και πάμε ήταν και κλωστούσε τις μύτες των παπουτσιών της στα σκαλοπάτια. Και τότε βρήκαμε τον φάκελο. Τον σήκωσαμε από κάτω και τον τράβηξα απότομα από τα χέρια της Ελένης γεμάτη περιέργια. Ήταν λευκός με μπλε περίγραμμα, ο κλασικός ταχυδρομείου. Παχύς και το περιεχόμενο μου είχε εξάψει τη φαντασία. Τι να είχε μέσα; Και γιατί δεν τον έριξαν μέσα στο μαγαζί και τον άφησαν έξω; Αυτά σκεφτόμουν όσο τα δάχτυλα μου έσκιζαν προσεκτικά το χαρτί. Είπαμε 10 χρονών είμαστε, οι λεξεις, προσωπικά δεδομένα, ήταν για την καρτέλα την επόμενη σχολική χρονιά.
Το γράμμα ήταν 2 σελίδες μικρές, τετραδίου μπλε ορθογραφίας. Άσχημα γράμματα μικρά με κλίση προς τα δεξιά. Μουτζούρες.
«Αγαπημένε μου πατέρα,
Το ξέρω πως έχω χρόνια να σου γράψω αλλά οι ανούσιοι
καυγάδες μας, μας κράτησαν άδικα μακριά όλο αυτό το καιρό...
... Δεν σε ρωτάω
τι κάνεις γιατί ο χρόνος μου είναι περιορισμένος. Πριν από 3 μήνες έμαθα για την
αλυσίδα. Ένα γράμμα ήρθε από μια φίλη στην Αμερική την Joe. Μου μίλησε για την
μαγική ικανότητα μια εικόνας να φέρνει καλοτυχία σε όσους την πιστεύουν. Και για
την κατάρα που πέφτει σε αυτούς που την αγνοούν. H Joe την πίστεψε και έστειλε
την φωτογραφία της φωτοτυπία, μαζί με 30 δολάρια, σε 5 ονόματα που της έδιναν οι
οδηγίες. Και από τότε η ζωή της άλλαξε. Πατέρα κέρδισε πολλά λεφτά. Λες και
άνοιξε ο ουρανός και έβρεξε χρήματα. Θυμάσαι που η Joe δεν μπορούσε να κάνει
παιδί και οι γιατροί δεν της έδινανα καμία ελπίδα; Πλέον έχει ένα υγιέστατο
κοριτσάκι. Και δεν είναι μόνο η Joe. To έστειλε το γράμμα στα 5 άτομα που έγραφε
το γράμμα. Οι 2 το αγνόησαν. Η Joe τρομοκρατημένη μου είπε ότι τους έχασε και
τους 2 μέσα σε ένα μήνα. Ο ένας αρρώστησε αλλά δεν μπορούσαν να βρουν να έχει
κάτι, μέρα με τη μέρα έλιωνε, έμεινε 30 κιλά και πέθανε. Και τον άλλο τον
βρηκανε κρεμασμένο με τα μαλλιά του κάτασπρα, νέος άνθρωπος, σαν να είδε
φάντασμα πατέρα. Οι άλλοι 3 που το προώθησαν, η Joe μου είπε ότι είχαν τύχη σαν
τη δική της. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και τα παιδιά τους. Ο ένας...
...
Πατέρα η εικόνα έφτασε και σε εμένα. Και έτσι τη στέλνω όπου ξέρω. Ξέρω πόσο με
αγαπάς και πόσο θέλεις το καλό μου. Μαζί με την εικόνα θα βρεις και τα χρήματα,
ελπίζα να μη τα πάρει κανείς περαστικός. Θα πρέπει να στείλεις την εικόνα και τα
χρήματα στα ονόματα που σου δίνω. Πίστεψε με όλα θα πάνε καλά μετά....»


Στο φάκελο βρήκαμε μια χιλιοτσαλακωμένη φωτογραφία μιας εικόνας του Άγιου Νικόλα. Μάταια ψάξαμε παντού για λεφτά. Δεν υπήρχε πουθενά τίποτα. Κάτι φυλλάδια από την συνοικιακή πιτσαρία μόνο. Κάτσαμε με την Ελένη στα σκαλοπάτια γεμάτες απορίες.Αρχικά, είχε ο κυρ Νίκος γιό; Και αν ναι, που ήταν και γιατί δεν τον είχε δει ποτέ κανείς; Και τώρα τον θυμήθηκε; Αργότερα εμβαθύναμε σε πιο ουσιαστικά θέματα. Χωρίς θαυματουργή εικόνα πως θα συνεχιστεί η αλυσίδα; Θα πιάσει η κατάρα, αλλά τι φταίει ο κυρ Νίκος να πεθάνει αφού δεν ήταν λάθος του που δε βρήκε ούτε λεφτά, ούτε Αγιο Νικόλα. Μετά μας ήρθε η αποκάλυψη. Όλα ξεκαθάρισαν. Ήταν απλό. Ο κυρ Νίκος είχε να φανεί τόσες μέρες γιατί είχε πεθάνει. Μάλλον πίσω από τα σκονισμένα ακορντεόν θα βρισκόταν σκουληκιασμένο το πτώμα του (περί βρώμας των πτωμάτων ημερών δεν ξέραμε τίποτα, τα “X-files” και “η σιωπή των αμνών ήρθαν αργότερα”).

Αυτά όλα, ήρθαν σήμερα στο μυαλό μετά το τέταρτο email με την καταραμένη εικόνα που θα πρέπει να προωθήσω σε 10 άτομα για να έχω τα καλά του Αβραάμ και του Ισαάκ. Δηλαδή μείνει ο άντρας μου έγκυος στα 60 του και ο πατέρας μου να αποπειραθεί να με θυσιάσει. Pas mal.

15 comments:

  1. steile eikona leme, mpas kai anoi3oun oi ouranoi kai fugw apo dw panw!

    ReplyDelete
  2. εικόνα να στείλω, λεφτά να μη ζητήσεις μόνο :p

    ReplyDelete
  3. Αμάν, κι εμένα με έχουνε ταράξει αυτές τις μέρες με τέτοια. Φυσικά, δεν δίνω σημασία (και μετά παραπονιέμαι για την ατυχία μου....)
    ΄Καλό το Post, όπως θα έλεγε ο zero (αλήθεια πού είναι αυτός;)

    ReplyDelete
  4. τι κακό κι αυτό μ' αυτά τα χαζογράμματα. κάποτε τους έκραζα, τώρα βαρέθηκα. Μετά συγχωρήσεως, αλλά μιλάμε για μπετόβλακες
    ωραία ιστορία πάντως.

    ReplyDelete
  5. Αν ο άνδρας σου μείνει έγκυος, θα γίνετε πλούσιοι! Κάποτε είχα διαβάσει ότι δινόταν από κάποιο ερευνητικό κέντρο ένα απίστευτο χρηματικό ποσό, χαχα!

    ReplyDelete
  6. μου θύμισες κάτι σκονισμένα χαρτοκιβώτια,παλιές βαλίτσες και κάτι μπαουλάκια, πεταμένα κιτρινισμένα χαρτάκια και φωτογραφίες...ξεχασμ'ενα όλα σε κάποια σοφίτα (στην περίπτωσή μου)και μετά από χρόνια τά'χεις μπροστά σου, και με συγκίνηση...

    ReplyDelete
  7. μήπως φταίει το ότι πάντα σπάω την αλυσίδα που έχει γ****εί το δικό μου μέιλ; λέω μήπως @#$*@%# ακόμη να λάβω το δικό σας...1.000.000 λίρεw Αγγλίας είναι το ποσό που δίνει το ερευνητικό κέντρο btw :)

    ReplyDelete
  8. Μπα, σκέτο άγχος είναι το 1.000.000 λίρες. Έχουμε φάει μπόλικα βράδια να σκεφτόμαστε που θα τις ξοδεύαμε αν τις είχαμε και καταλήξαμε πως δεν φτάνουν. Άστες, να πάνε στο διάολο.
    Στομάχη, βλέπω να σε απαγάγουμε από εκεί πάνω όπως οι Τούρκοι τον Οτσαλάν. Άντε, πολύ τράβηξε το γερμανικό νούμερο.

    ReplyDelete
  9. Λίτσα-BitchGirl
    αυτό φταίει για την ατυχία, είμαι πλέον σίγουρη. Τόσα mail έχω επιδεικτικά αγνοήσει, τύχη είναι αυτή μου'πε το αισταδιαλα πια.
    Παστα Φλώρα - Λίτσα
    ευχαριστώ πολύ για το καλή ιστορία :)
    Παστα Φλώρα (σκέτη) μιλάμε για τουβλομπλοκ φιλίππου. Και να τα λαμβάνεις από όοοολη την εταιρία, 60 άτομα να αλληλοστελνουν το ίδιο mail σε κοινούς παραλήπτες. Γκράντε μαλάκες.
    roidi επείδη δεν έχω μπαουλάκι, εφτιαξα αυτό το toolbox για να βάζω αναμνήσεις που χρειάζομαι ;)
    Juanita πιο πιθανό το βλέπω να κερδίζουμε το λαχείο από το να μένει ο Moto..boy εγκυος. Πάλι κέρδος είναι αλλά οπως σας εξήγησε το έχουμε σκεφτεί και τελικά καταλήξαμε ότι δε συμφέρει.

    Καλημέρα σε όλους!

    ReplyDelete
  10. Στείλε να δούμε περί τίνος πρόκειται.Αν και φοβάμαι πως αν πρέπει να την προώθήσω στα άτομα που ήδη ξέρω,θα με βρίσουνε.Πάντως κάτι πάρομοιο μας είχε συμβεί με έναν φίλο μου.Ήρθαν μέσα κατί παπαδοπαίδια να το πω,απο μια ενορία κοντα σε μας ,δεν έχει σημασία και μας δώσανε ένα χαρτί απο κάποιον Άγιο που έλεγε ότι έπρεπε να το προωθήσωουμε αλλιώς θα πεθάνουμε,θα πέσουν οι 7 πληγές του Φαραώ πάνω μας κλπ.Εννοείται πως το χαρτάκι πετάχτηκε.

    ReplyDelete
  11. Αν και δεν τα πιστεύω αυτά, δεν σου κρύβω ότι κάθε φορά που λαμβάνω κάποιο τέτοιο μήνυμα σκέφτομαι τι θα μπορούσε να συμβεί έαν...Πάντα όμως τελικά τα σβήνω, δεν τα προωθώ επ' ουδενί.

    ReplyDelete
  12. ax emena i istoria moy thymise tin alysida me ta grammata poy apla estelnes se 5-10 filoys soy to gramma kai prosthetes sto fakelo katw katw to diko soy onoma kai sto prwto onoma poy evgaine apo ti lista eprepe na toy steileis mia karta..Eixe plaka gia tin ilikia mas ase poy moy irthan ki emenes kartes apo diafora meri kai me mia kopela kratisa allilografia (egw gymnasio ki ayti 19)..me syginises padws

    ReplyDelete
  13. Η περιγραφή σου ήταν απίστευτα ζωντανή, νόμιζα οτι λερώθηκα κι εγώ με σκόνη!
    :)

    ReplyDelete
  14. Δυστυχώς δεν έχω κρατήσει το email, τα σβήνω, δεν τα προωθώ αλλά όπως λέει και ο Σεξπυρ πάντα έχω μια αμφιβολία :)
    Marir1 σε τέτοια αλυσίδα κάποτε προσπάθησα να συμμετέχω αλλά δεν τα κατάφερα. Αυτό που κατάφερα είναι να ανοίξω αλληλόγραφία με ένα πιτσιρικά Βέλγο που μου έστειλε ένα μπουκαλάκι με άρωμα!
    sorry χαίρομαι που σου άρεσε η περιγραφή, την αίσθηση της σκόνης την έχω πολύ ζωντανή στο μυαλό μου, σιχαίνομαι τις αράχνες βλέπεις :)

    ReplyDelete
  15. αν μείνει έγκυος ο ΜΒ κρατήστε μου ένα κανελί με βούλες... αρσενικό πλιζζζζζ
    :ΡΡΡΡ

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...