Το μενταγιόν από τα πέρατα του κόσμου

Αφού άλλαξα για εκατοστή φορά το template του blog μου, είπα κρίμα είναι, τόσο όμορφο και να μην έχει μια καινούρια ανάρτηση;

Θυμήθηκα λοιπόν ότι πριν κάποιο καιρό έκανα μία από τις καλύτερες αγορές ever.



Το έχω από τον Μάρτη και το φοράω σχεδόν κάθε μέρα. Το βρήκα στο Etsy, από το κατάστημα The Land of Salt το οποίο έχουν δύο παιδικές φίλες η Erica & η Amanda που ασχολούνται με την κατασκευή κοσμημάτων, ενώ ο συνέταιρος τους Nick φτιάχνει πανέμορφα μικρά θερμοκήπια από γυαλί. Το όνομα του καταστήματος είναι εμπνευσμένο από την πόλη που γεννήθηκαν και ζουν, το Salt Lake City.

Περίμενα λοιπόν και εγώ να έρθει από τα πέρατα του κόσμου, τον έκανε τον μήνα του με το παραπάνω αλλά τελικά έφτασε.

Το διαφορετικό σε αυτό το μενταγιόν είναι ο τρόπος κατασκευής του. Στα αγγλικά ονομάζεται electroforming και αν δεν κάνω λάθος η ελληνική του απόδοση είναι "μεταφορά μέσω γαλβανισμού". Ουσιαστικά, μετά από συγκεκριμένη διεργασία, το ασήμι "κολλάει" επάνω στην επιφάνεια της πέτρας, διατηρώντας το σχήμα της αναλλοίωτο.

Στην περιγραφή του κρυστάλλου, το κατάστημα αναφέρει τα εξής:
Clear Quartz is known as the "master healer" and will amplify energy and thought, as well as the effect of other crystals. It absorbs, stores, releases and regulates energy. Clear Quartz draws off negative energy of all kinds, neutralising background radiation, including electromagnetic smog or petrochemical emanations. It balances and revitalises the physical, mental, emotional and spiritual planes. Cleanses and enhances the organs and subtle bodies and acts as a deep soul cleanser, connecting the physical dimension with the mind. Clear Quartz enhances psychic abilities. It aids concentration and unlocks memory. Stimulates the immune system and brings the body into balance. Clear Quartz (Crystal Quartz, Rock Crystal) harmonises all the chakras and aligns the subtle bodies.
Δε θα πω ψέμματα, τα παραπάνω δεν τα πιστεύω, ούτε ήταν ο λόγος που πήρα το συγκεκριμένο μενταγιόν. Ωστόσο, παραδέχομαι ότι όταν πέφτει ο ήλιος πάνω του, διαθλά το φως σχεδόν μαγικά.

Ήρθε πολύ καλά συσκευασμένο, σε χάρτινο κουτί και περιείχε και λινό πουγκί με το λογότυπο του καταστήματος, για περίπτωση που θέλει να το κάνει κανείς δώρο.

Μαζί με τα μεταφορικά μου κόστισε περίπου 25€ αλλά άξιζε τον κόπο.

Περισσότερες πληροφορίες για το μενταγιόν θα βρείτε εδώ.

Περισσότερα για το κατάστημα:
Blog: www.thelandofsalt.com 
Instagram: @thelandofsalt
Facebook: www.facebook.com/thelandofsalt
Twitter: @thelandofsalt



Sometimes all you need is a timeout!

Μικρή αναδρομή.
Πάει ένας χρόνος περίπου, 11 Φεβρουαρίου για την ακρίβεια, που θες ότι πλησίαζε του Αγίου Βαλεντίνου, θες να ήταν καλά τα αστέρια, δεν ξέρω τι ακριβώς με χτύπησε και μου κόλλησε στο μυαλό ένα σχέδιο που έπρεπε να γίνει πραγματικότητα.

Να, αυτό εδώ με το όνομα "My heart just skipped a beat"

Από τότε, το project πήρε σιγά σιγά σάρκα και οστά, στην αρχή με τη μορφή σκουλαρικιών (που κάποτε πρέπει να βγάλω φωτογραφία), και στη συνέχεια ως μενταγιόν. 

Εντυπωσιακό το μωρό μου;


Επίσης αυτή θα ήταν η πρώτη φορά που θα δούλευα σε ασήμι. Και ενώ όλα έβαιναν καλώς, ήρθαμε και κολλήσαμε... Αυτό που τόσο ωραία φαίνεται στη φωτογραφία, έχει ένα μεγάλο λάθος. Ο μάστορας (c'est moi) δεν υπολόγισε καλά το κέντρο βάρους με αποτέλεσμα να τοποθετήσω κρικάκι σε "χαμηλό" σημείο. Έτσι, όταν πήγαινα να φορέσω το μενταγιόν, αυτό "έπεφτε" προς τα μπροστά.




Γατάκι... νόμιζες ότι θα ήταν απλό;


Ε, και; Διόρθωσε το θα μου πεις. Βάλε τα κρικάκια σωστά. Χα! μικρέ και ανόητε αναγνώστη και αναγνώστρια. Εδώ κάνουμε μεταλλουργία, όχι τεχνικά β' δημοτικού να πάρω την UHU να το κολλήσω. Χρειάζεται φλόγιστρο, και το πλεξιγκλας (αυτό το κόκκινο στη μέση) ε δε τα πάει και τόσο καλά με τη φωτιά. 

Για να καταλάβεις, αυτό που βλέπεις είναι ένα "σάντουιτς", μέταλλο-πλαστικό-μέταλλο. Για να κολλήσω κάτι στο μέταλλο, θα πρέπει να το αποσυναρμολογήσω. Και αυτό θα ήταν και χρονοβόρο. Και θα ήταν σα να το έφτιαχνα από την αρχή. Όμως το πρόβλημα δεν ήταν αυτό. Ήταν σοβαρότερο.

Που ή πως διάολο να βάλω κρικάκι ή κάτι τέλος πάντως ώστε να στέκεται σωστά το μενταγιόν; Στις επάνω γωνίες; Θα μου χαλάσει το σχέδιο. Στις γωνίες και το κέντρο; Δε μου κάθεται. Και περνούσαν οι μήνες και λύση δεν έβρισκα. Στο μεταξύ, σταμάτησα λόγω προσωπικών θεμάτων και τα μαθήματα αργυροχρυσοχοϊας (που θα ξαναρχίσω όμως, δε πάει χωρίς τελικά), δεν έχω τον κατάλληλο εξοπλισμό σπίτι και το μενταγιόν έμενε στον πάγκο να με κοιτάει. 

Το Σάββατο που λες, ξύπνησα κουρασμένη αφού την προηγούμενη ημέρα έτρεχα με το έφηβο step-daughter και τις φίλες της σε mall-bowling-ξενύχτι με ταινία και ποπ-κορν. Και αφού έβαλα πρωινό στα "κοιμάμαι όρθια" κορίτσια, λέω δε κάθομαι στον πάγκο, μπας και κατέβει καμιά ιδέα;

Epiphany! 
To μόνο που χρειάστηκε για να σωθεί το μενταγιόν ήταν να πάρω το dremel μου και να ανοίξω μια παράλληλη με το πλεξιγκλάς τρύπα. Από εκεί πέρασα ένα ασημένιο σύρμα και οι τρύπες καλύφθηκαν εξωτερικά με διάφανη ρητίνη ώστε το σύρμα να μη μπορεί να βγει. Έτσι είναι βολικό για να κρεμαστεί, χωρίς όμως να χαλάσει η συμμετρία της καρδιάς. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω ΕΓΩ (που είμαι ο μάστορας και η γνώμη μου μετράει διπλή :D ) Μπορεί να άργησα λίγο, αλλά τελικά ήθελε τον χρόνο του.