Καφέ; Τσιγάρο;

-Θέλεις ένα καφεδάκι;
-Όχι, ευχαριστώ πολυ.
-Σίγουρα;

-Ναι, σίγουρα, ευχαριστώ, δεν πίνω καφέ.


-Τσιγάρο;
-Όχι ευχαριστώ, δεν καπνίζω.

-Δε πίνεις καφέ, δεν καπνίζεις, μα τι άνθρωπος είσαι εσύ!


Στη παλιά μου δουλειά ο διάλογος αυτός επαναλαμβάνονταν γύρω στις 4-5 φορές την ημέρα. Στο χώρο των πωλήσεων, ο καφές και το τσιγάρο είναι στανταράκι. Δεν υπάρχει πωλητής (στη κίνηση τουλάχιστον) που να μην πίνει καφέ ή να μην καπνίζει. Κάτι που σε κερνάει ο πελάτης, κάτι οι ώρες στο αυτοκίνητο στην κίνηση, κάπως πρέπει να περάσει η μέρα.
Το τσιγάρο δεν κατάφερα ποτέ να το αρχίσω. Τα τσιγάρα της Μ. τα είχα πάντα στη τσάντα μου (για ξαφνική έφοδο μαμάς), τα Camel και τα PRINCE ήταν πάντα σε κάποιο τραπέζι και οι άνθρωποι που πάντα γούσταρα (φίλοι, ο πατέρας μου, οι φίλοι του πατέρα μου, οι κατά καιρούς γκόμενοι) όλοι κάπνιζαν μανιωδώς. Ειλικρινά προσπάθησα πολύ. Βασικά πάντα τα ρούχα μου μύριζαν τσιγάρο και ήμουν μόνιμη στα καπνιστήρια. Τίποτα, τζίφος. Έλα καλό μου, θα τα καταφέρεις, τόσοι καπνίζουν! Στην απόπειρα κατεβάσματος καπνού, πνιγόμουν στο κάψιμο και το βήχα. Γαμώτο δηλαδή! Πως να βγάλεις φωτογραφία με το τσιγάρο στο χέρι και τον καπνό να μπερδεύεται στα μάτια σου, αν δεν καπνίζεις; Δεν θα είναι αυθεντικό.

Με τον καφέ πάντως, είχα καλύτερα αποτελέσματα. Καλά μη φανταστείς τίποτα, φραπέδες σκέτους απανωτούς. Μισό γάλα, μισό καφέ και φουλ της ζάχαρης! Θα μου πεις είναι καφές αυτός; ε κάτι έχει από καφεϊνη. Ξεκίνησα δειλά δειλά στο μαγαζί του πατέρα μου. Η μαμά ήθελε παρέα στον καφέ και μου έκανε και εμένα. Έτσι έγινε για κάποιο διάστημα συνήθεια, το μεσημεράκι να πίνουμε καφέ. Και πάλι, τους καφέδες απ'έξω δεν μπορούσα να τους πιω. Μου πέφταν δυνατοί. Μετά έφυγα από την πόλη μου, ήρθα στο γκάντεμ σίτυ και έμπλεξα με άλλα. Για καφέ δεν υπήρχε χρόνος. Δε μου'λειπε βέβαια. Ούτε καν στο διάστημα που έκανα την πωλήτρια τραπεζικών προϊόντων στην αγορά αυτοκινήτων και έτρεχα στους δρόμους όλη μέρα (ψέμματα, λίγο έτρεχα). Τη δουλειά την έκανα με μισή καρδιά, ποτέ δε γούσταρα τις τράπεζες (βλ παλαιότερα post) και την έκανα ευτυχώς για καλύτερα.

Στη νέα δουλειά (που πάει να πει 3 χρόνια κοντά, κοίτα να δεις) αρχικά επανήλθα στα κανονικά μου. Έναν καφέ την εβδομάδα. Και άμα.
Τους τελευταίους μήνες βέβαια έχω πήξει στα γραφιστικά και στα λογικά διαγράμματα. Πήξιμο μιλάμε κανονικότατο. Καλό πήξιμο μεν αλλά το μυαλό χυλός. Λένε ότι ο καφές σε τσιτώνει. Μήπως να έπινα έναν το πρωί μπας και ανήξει το μάτι; Και να σου η καλή μου που αν δεν έχω καφέ δίπλα στο πληκτρολόγιο δεν μπορώ να συντονιστώ!Και το χειρότερο; Αν αδειάσει η κούπα, δε γεμίζει μόνη της ρε γαμώτο!

Εθισμός γραφείου, 1/2.
Ποσοστό επιτυχίας 50%

Τι σου είναι ο άνθρωπος άμα βάζει στόχους ε!





10 comments:

  1. Έχεις δοκιμάσει μεγαλύτερη κούπα; (κυκλοφορούν κάποιες που χωράνε μισό λίτρο!)

    ReplyDelete
  2. Η κούπα μου είναι επίσημα η μεγαλύτερη του τμήματος!

    ReplyDelete
  3. Κατά πρώτον, άμα ξαναβάλεις τέτοια φωτογραφία να μην περιμένεις να σε πάρω από τη δουλειά το μεσημέρι, θα είμαι σπίτι να καπνίζω τα νύχια μου.

    Κατά δεύτερον, πολύ μου αρέσει που δεν μπορείς να πιεις τους καφέδες απέξω επειδή είναι πολύ βαριοί (γι΄αυτό σ΄αγαπάω ρε!)

    Κατά τρίτον, καπνίζονται οι γόπες αν τυπώσω τη φωτογραφία;

    ReplyDelete
  4. Αχ, κοριτσάκι μου, εγώ να δεις πλημμυρα που έπαθα όταν για μια ομοιοπαθητική θεραπεία που χρειάστηκε να κάνω έπρεπε να κόψω τον καφέ! (Ήμουν απ' αυτούς που έπιναν δύο λίτρα σκέτο φίλτρου στην καθησιά τους...) Πιο βαρύ κι από το κόψιμο του τσιγάρου μου έπεσε -και κάπνιζα (Άσσο άφιλτρο!) από τα 14!!!
    Εσύ δεν πίνεις καφέ, μανάρι μου, γαλακτομπούρεκο με άρωμα μόκα πίνεις!!!

    :-DDDD
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ReplyDelete
  5. @moto Eπειδή είμαι και στούρνος μπορείς να μου εξηγήσεις τι ακριβώς είναι που αγαπάς; Νομίζω ότι όλα καπνίζονται. Και η φωτογραφία άμα την εκτυπώσεις και τη ρολάρεις, καπνίζεται. Αμα σου έρθει νταμπλάς με δηλητηρίαση από το Α4 δε θα φταίω εγώ, καλα;

    @bern ναι ναι τέτοιον πίνω :) (και θα κάνω από τη ζάχαρη έναν κώλο από εδώ μέχρι τα Μέγαρα η χαζή)

    ReplyDelete
  6. Αααα, όλα κι όλα! Τα κωλαράκια των κοριτσιώνανε πρέπει να είναι σφιχτά και τροφαντά! Ρώτα το στεφάνι σου αν προτιμάει τις ξυλάγγουρες! Τι θες δηλαδή, να τρακέρνουνε τα κόκαλά σας και να βγάζουν σπίθες; Άσε ρε, να ΄χει να χουφτώνει ο άθρωπας!

    ReplyDelete
  7. Η συντρόφισσα Bernardina με κάλυψε πλήρως περί γυναικείων αναλογιών, τουτέστιν, όποιος γουστάρει κόκκαλα να πάει να φάει καμιά σούπα και ν΄αφήκει ταις γυναίκαι σ΄εμάς που ξέρουμε τι να τις κάνουμε.

    ΤΒ, αυτό που αγαπάω σε σένα είναι η παιδικότητά σου (ώρες-ώρες ξεχνάω πόσο πιτσιρίκα είσαι), που νομίζεις οτι πίνεις καφέ, χεχεχε. Άνθρωπος που θεωρεί βαριά τα νεροπλύμματα των καφετεριών, δεν πίνει καφέ μικρό μου κορίτσι! Στο είπε και η άλλη η κόφι τζάνκι -γαλακτομπούρεκο με άρωμα μόκα!

    ReplyDelete
  8. I rest my case, Your Honour!!! χα!

    Μότορα, πάνω στο προηγούμενο σχόλιό σου: ο πατερούλης μου όταν ητανε πιτσιρικάς στο χωριό και πού να βρεθεί τουμπεκί, έστριβε με την παρέα του ξερή κοπριά σε εφημερίδες και φουμέρνανε!!! Γαμώ τα τριπ, λέμε!!!

    ReplyDelete
  9. χαχαχαχα, τὸ καλλίτατο στὸ τέλος:

    ἄν δὲν ἀδειάσῃ ἡ κούπα, δὲν γιομίζει μονάχη της! χαχαχα!

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...