Αιωρούμαι

Σε ένα σπίτι με κατεβασμένες γρίλιες και πολύ σκόνη. Είναι μεσημέρι,στο κρεβατι το σεντόνι τσαλακωμένο και πεταμένο στη μέση σαν μπάλα και εγώ στην άκρη του να βλέπω κάποιες σκοτεινές φωτογραφίες. Τεντώνω το δεξί μου χέρι και λυζίζω τον καρπό μου προς τα μέσα. Του λέω άνοιξε και ο διακόπτης ανεβαίνει καταπάνω. Δεν έχει ρεύμα. Κουνάω το χέρι μου δεξιά αριστερά και το φωτιστικό ταλαντεύεται με την ίδια φορά. Είδα κάποιον σου λέω αλλά δεν με πιστεύεις. Να κοίτα αυτή τη σκια στις φωτογραφίες, είναι αυτός σου λέω, δεν μπορεί να χάθηκε, κοίτα αυτή τη φωτογραφία ή ίσως την άλλη. Δε λέω ψέμματα ήταν εκεί. Σε όλες. Μια πηχτή μαύρη ομίχλη σχημάτιζε ένα ανθρώπινο σώμα. Το ξέρω οτί υπήρχε κάποιος. Παραμονεύει.
Βράχια και ένα ποτάμι στη μέση, φουσκωμένο. Πρόσεχε θα πέσεις μέσα, μου λέω. Στην απέναντι όχθη αυτός. Η σκια. Γλυστράω. Δεν πέφτω. Κουνάω τα χέρια μου και τα αντικείμενα μεταφέρονται όπως θέλω εγώ.
Μια κολώνια σε μπλε μπουκάλι. Σήκω της λέω. Καρπός προς τα μέσα. Σηκώνεται στο αέρα. Μένει εκεί με μικρές αποκλίσεις. Πάνω κάτω. Οσο μπορώ να την κρατήσω. Αιωρείται. Την κατεβάζω στη θέση της. Τρομοκρατούμαι.
Πάλι είδα τα παραψυχολογικά μου.

17 comments:

  1. Ο Ιούλιος είναι ο πιο παρανοϊκός μήνας, άλλωστε τα περισσότερα εγκλήματα πάθους γίνονται κατά την διάρκειά του (δεν το λέω εγώ, οι στατιστικές)...
    Μια χαρά σε βρίσκω, η μπλε κολώνια τι άρωμα έχει?

    ReplyDelete
  2. μπα δεν ειναι θεμα Ιουλιου.Ειναι γιατι εχεις γυρισει απο τις διακοπες σου.ιχιχιχιχιιχι.
    Εμεις τωρα θα παμε.

    ReplyDelete
  3. Καταπληκτικο ποστ!
    Οπως παντα.

    (παω στοιχημα οτι η σκια ηταν ο Μηχανοβιος)

    ΥΓ: γραφεις πολυ ομορφα.

    ζερο.

    ReplyDelete
  4. Ποιοι δαίμονες σου κάνουν παρέα, tomboy?...

    ReplyDelete
  5. ...Εξαιρετικό. Μοιάζει με παραμύθι - από εκείνα τα εφιαλτικά των παιδικών μας χρόνων.

    ReplyDelete
  6. χμμμ...Ονείρεμα! Πολύ καλά, πάρα πολύ καλά! Είχα κι εγώ ενα παράξενο όνειρο χτές βράδυ. Ευτυχώς όμως το πρωϊ είδα ενα ωραιότατο αριστοτελικό που περιελάμβανε 3-4 γκομενάκια!!! ;-ppp

    ReplyDelete
  7. Συνέβη έτσι. Eπειδή το έζησες έτσι, συνέβη. Eίμαι σίγουρος πως και το άρωμα της κολώνιας σου ήρθε εκείνη τη στιγμή. M αρέσει (και) αυτό το ποστ, έτσι όπως το "αρωμάστισες". M αρέσει που τα ζεις, όλα. Aκόμα κι αυτά που (υποτίθεται) πως δεν ζεις. Eυχαριστώ για το αίσθημα που μεταφέρεις.

    ReplyDelete
  8. Ταξίδια... ?
    Το ποτάμι, το φουσκωμένο, είναι ο φόβος μου...

    ReplyDelete
  9. Μπήκε ο Ποέ μέσα σου βλέπω! (Ε ναι ο καθένας με τα κολλήματα του... μπααααα!)

    ReplyDelete
  10. ήταν απλά το χθεσινό μου όνειρο
    @εψιλον, καλή ταινία επί του θέματος είναι του Spike Lee "summer of sam"
    @zouri, οι διακοπές πάντα ευπρόσδεκτες
    @zero, tx, μπα δεν είναι ο μηχανόβιος
    @nada, δεν ξέρω ποιοι είναι, πάντως είναι πολλοί και μαλλον τους αγαπάω
    @λιτσα, τα περισσότερα όνειρα μου είναι έτσι
    @sourfou δεν το συζητώ, γκομενάκια uber alles
    @descamisados, ευχαριστώ
    @sigmund, ίσως φταίγανε "τα ξύδια" που ήπια χθες
    @ χε χε μικρή montresor

    ReplyDelete
  11. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    proskynwsas tapeina-klisi kefalis.
    spasimo mesis(10 meres fysiotherapeia)

    agapw efialtes sas-plyn oxi maziki ekthesi aftwn parakalw.teinw na tous oikeiopoioumai
    KALIMEEEEEEEEEEEEERAAAAAAAAAAAAAAA

    ReplyDelete
  12. Απιστευτη η ατμοσφαιρα στα ονειρα!

    ReplyDelete
  13. είδες δεν είδες όνειρο...
    το κείμενό σου είναι ένα μικρό ζεστό κι ανθρώπινο διαμαντάκι, που το καινούργιο σου template το αναδεικνύει ακόμη περισσότερο.

    Μπράβο.

    ReplyDelete
  14. Τι ωραίοι που είσαστε όλοι! Για να την είχατε δίπλα σας το βράδυ -να τρώτε κλωτσιές όταν βλέπει τέτοια όνειρα και να σας πω μετά πόσο ποιητική διάθεση θα σας ερχόταν. Αλλά έτσι είμαστε -δώσε χώρο στον καλλιτέχνη και άσε τον απλό άνθρωπο του λαού (εμένα) να ταλαιπωρείται.

    ReplyDelete
  15. Που'σαι άνθρωπε του λαού, κάνε μας τη χάρη :P
    Τι να κάνουμε, τα δικά μου όνειρα είναι πιο ενδιαφέροντα από τα δικά σου, αξίζει να φας και καμιά σφαλιάρα.
    Να σου θυμίσω τον Καραισκάκη και τα ευρώ?

    ReplyDelete
  16. ...τα όνειρά μου κόκκινα
    τα όνειρά μου άσπρα
    ρούχα μαζί που πλύθηκαν
    κι έχουνε γίνει άσπρα με κόκκινα πουά...

    χι χι χι...

    Για συνεχίστε :P

    ReplyDelete
  17. Το όνειρο Καραϊσκάκης-ευρώ ήταν ένα χτύπημα στο μαλακό υπογάστριο του συστήματος, μέσα από την ελληνική παράδοση και διαμέσου του Ευρωπαϊκού νομισματικού ταμείου

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...