Κλείνω υπολογιστή.

Τετάρτη μεσημέρι και νυστάζω.Τεντώνω τα χέρια και χασμουριέμαι. Βάζω το ένα πόδι σταυρωτά στη καρέκλα και κάθομαι πάνω του. Χαζεύω στην οθόνη. Ξέρω ότι και η Ελένη κάνει το ίδιο. Καιρός ήταν να χαλαρώσουμε λίγο. Κάποια τηλέφωνα χτυπάν. Στο διπλανό γραφείο ακούγονται γέλια. Ο αφεντικός λείπει. Σελίδα με πηγαίνει σε σελίδα ,με πηγαίνει σε σελίδα, σε σελίδα. Καλοκαιρινή εργασιακή ραστώνη. Μικρές σταγόνες νερού κυλάν στα παγωμένα ποτήρια με τον καφέ και το βουητό από τον κλιματισμό αντικαθιστά τον θόρυβο του πλοίου. Τέταρτος όροφος σε ύψωμα στον Πειραιά να βλέπω τα καράβια να φεύγουν. Οταν το κλιματιστικό σταματά ακούω τους γλάρους. Κάποιοι κάθονται στο περβάζι έξω απο το τζάμι. Μια μύγα πάει απο κούπα σε κούπα. Κλικ από solitaire. Μακρυά ένα κινητό. Σελίδα με πηγαίνει σε σελίδα ,με πηγαίνει σε σελίδα, σε σελίδα..