Δουλειά δεν είχε ο διαολός...

Τα τελευταία χρόνια, με έχει πιάσει ένα θέμα με τα κηπευτικά. Βαρέθηκα τα λευκά πλακάκια του μπαλκονιού, τα μέτρησα, τα ξαναμέτρησα, τα ίδια βγήκαν, είπα να σπάσω τη μονοτονία και να βάλω λίγη πρασινάδα στη ζωή μου.

 Δηλαδή να κάνω πλούσιο το Praktiker.
Τα φυτά όμως δεν είναι παίξε γέλασε, πήραμε εκεί ένα φτυάρι, λίγο χώμα, γλάστρες και 2 ψωροπετούνιες και την είδαμε ο Μαμαλάκης της κηπουρικής! Όοοοοχι κυρία μου. Θέλει δουλειά το θέμα. 

Καταρχάς θέλουν πότισμα. Έχουν αυτό το κακό συνήθειο. Άμα δε σου έχουν χαρίσει Μπρουγκμάνσια, φυλάς σκοπιές με το ποτιστήρι. 
Δεύτερο κακό μαζεύουν ζωύφια. Ψείρες, τετράνυχος, κοκκοειδή και κάμπιες, μπλιάχ θέε μου, κάμπιες. Γιατί τα έντομα παίρνεις μια χαρτοπετσέτα, τα σκοτώνεις και ούτε που νιώθεις κάτι. Τις κάμπιες τι να τις κάνεις; Θα κάνουν κλατς και θα γίνουν μια αηδία πράσινη βιοχλαπάτσα.
Τρίτο κακό. Αρρώστιες. Αν έχεις παιδί παθαίνει σκολίωση, αν έχεις γαρυφαλλιά σκωρίαση.

Με τα πολλά, εκείνος ο μύθος περι κηπουρικής και ζεν χάθηκε. Το άχγος μου εκτοξεύτηκε στο διάστημα. Γιατί ξεράθηκε η μολόχα; Γιατί δεν ανθίζει το μπούζι; Τι έχουν και ψοφάν τα έρμα; 

Κάπου εκεί λοιπόν, απόγνωσης και απελπισίας γωνία, ανακάλυψα το Κηπολόγιο. Χαρά, ευτυχία, καθησυχασμός. Δεν είμαι η μόνη με προβληματικά φυτά. Έχουν και άλλοι ψευδόκοκκο. Και υποφέρουν και αυτοί όπως και εγώ. Και υπάρχει ένας άνθρωπος που θα σου πει με απλά λόγια τι να κάνεις. 
Διάβασα και εγώ όλο το Κηπολόγιο και ενημερώθηκα. Έλυσα τα κηποπροβλήματά μου (εντάξει αυτό με το νερό και τη Μπρουγκ θα λυθεί μόνο όταν να πληρώνω την ΕΥΔΑΠ με δόσεις) και ησύχασα.

Χα! Έτσι νόμιζα... Γιατί εμένα με τρώει ο διάολος. Ωραία όλα αυτά που γράφει η σελίδα αλλά γιατί έχει βάλει τέτοια κεφαλίδα; Τα χρώματα ποιος τα διάλεξε; Και γιατί δεν έχει ένα μπανεράκι βρε αδερφε; Και επειδή δε θα ησύχαζα ούτε τώρα αποφάσισα να βάλω το χέρι μου στο Κηπολόγιο. 

Η ιδιοκτήτρια του blog είναι ευτυχώς ένα πολύ πολύ υπομονετικό κορίτσι και έτσι, μετά από 3,5 μήνες το νέο Κηπολόγιο, πήρε νέα μορφή. Δεντράκια, κουμπάκια, λαμπάκια, τέλειο σου λέω!

Εγώ δεν έχω άλλα κηποπροβλήματα να λύσω και ευτυχώς η "πρασινάδα" του Κηπολογίου είναι αειθαλής.

Και το κυριότερο. Δε χρειάζεται πότισμα!

Ιδού το νέο Κηπολόγιο!

3 comments:

  1. Φου, φου, τσεκ τσεκ, ένα δύο, ένα δύο...

    "Από αυτό εδώ το βήμα, θα ήθελα να ευχαριστήσω δημοσίως την κυραTomboy που έκανε το παλιό Κηπολόγιο θερινό, και του εδωσε άλλο αέρα, άλλη πνοή, άλλα αύρα.

    Είναι αυτό που λέει η νεολαία "Ρε, συ, αυτο το Κηπολόγιο, δεν υπάρχει!"

    ReplyDelete
  2. Δεν υπάρχει το Κηπολόγιο; Φαγωθήκατε τόσες μέρες να το φτιάξετε και στο τέλος το χάσατε; (Καρφώθηκα ικανοποιητικά οτι είμαι γέρος άνθρωπος και δεν καταλαβαίνω τα της νεολαίας;)

    Ωραίο το τεμπλέιτ και ωραίο το μπλογκ αλλά ημιτελές. Διότι μπορεί να έχει ένα κάρο πράγματα για λουλούδια και φυτά αλλά για ανθρώπους καλλιεργημένους (σαν εμένα) που τους αρέσουν τα πλαστικά άνθη, τα λουλουδάτα σεντόνια και οι ανθισμένες τραπεζαρίες δεν έχει την παραμικρή πληροφόρηση! Να διορθωθεί παρακαλώ.

    ReplyDelete
  3. Παπίτσα, δε παίζεται λέμε!

    Moto νομίζω ότι θα γίνεις επίσημα ο Community Chevy της παρέας! Πρόσεχεεεε...

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...