Οδηγώ και σε σκέφτομαι (είναι να τρελαίνεσαι δηλαδή).

Έχω μια εβδομάδα τώρα που σιχτιρίζω. Ο κόσμος δε πάει καλά. Έχει πάθει ένα σύνδρομο ηλίασης σε συνδυασμό με βιασύνη. Ίσως φταίει που οι ζέστες πιάσαν από νωρίς. Στην αγορά αυτοκινήτων λέμε ότι οι πωλήσεις φέτος άργησαν να πάρουν μπρος καθώς, από τα Χριστούγεννα μέχρι του Αγίου Πνεύματος, όλο διακοπούλες και αργίες είμαστε. Αυτό ίσως εξηγεί γιατί όλοι τρέχουν σαν παλαβοί να κάνουν δουλειές χρωστούμενες από το χειμώνα, αλλά ταυτόχρονα έχουν και ένα από ζαλισμένο κοτόπουλο θες, ένα από χάνομαι γιατί ρεμβάζω, ένα κατιτίς, ένα καλοκαιρινό ωχβρεαδερφέ, σα να λέμε.

Την τελευταία εβδομάδα αυτό το κατιτίς το έχω εντοπίσει στην οδήγηση. Μετά από 8 χρόνια οδήγησης και αρκετές χιλιάδες χιλιομέτρων (κάτι σα ταξιτζής σκέψου) τη προηγούμενη Παρασκευή είχα το πρώτο μου τρακάρισμα. Είμαι σε ένα γαμώστενο, έχω Stop (το σωστό να λέγεται) και σταματάω. Τα παρκαρισμένα όμως στα δεξιά μου, μου κλείνουν κάθε πιθανή ορατότητα έτσι όταν δειλά δειλά πάω να βγω, δε προλαβαίνω τον άσπρο σίφουνα Yaris και ίσα που ακουμπάω στη πόρτα. Η καταπληκτική οδηγός του σίφουνα παθαίνει κρίση. Οοοοχι μη φανταστείτε τίποτα φωνές, βρισίματα και άλλα αβανταδόρικα. Απλά βγάζει τα γυαλιά της (ζώνη δεν είχε να βγάλει, δε φόραγε βλέπεις, να τρέχει όμως ήξερε) και παθαίνει ένα πανικό. Δε μιλάει, έχει λυγμούς χωρίς δάκρυα, σα να της κόβεται η αναπνοή. Καθώς είναι το πρώτο τρακάρισμα μου και δεν έχω καθόλου μέγεθος, θεωρώ ότι την έχω χτυπήσει αρκετά και τη ρωτάω αν πονάει κάπου (τι μαλάκας!! Θα σου εξηγήσω αργότερα). Να μη πολυλογώ, αφού τη βγάζουμε από το αυτοκίνητο και τη καθίζουμε σε μια καρέκλα (ήμασταν και η attraction του απέναντι καφενείου) προσπαθούμε να την ηρεμήσουμε. Τίποτα. Πιάσε εικόνα. Φάση 1: κλειστά μάτια, χέρια στην αναστροφή πάνω στα γόνατα, λυγμοί. Φάση 2: τσιρίδες «Μη μου μιλάαααατεεεεε» «Αφήστε με όλοιιιιι» Φάση 3: άνοιγμα ματιών, αναπνοές. Το πρόγραμμα είχε ως εξής: 1 2 1 3 και μετά σε επανάληψη 2 1 3. Το 2 1 3 παίχτηκε πολλές φορές. Με παραλλαγές. Κάποιες φορές στο 2 δε μίλαγε, μόνο έβγαζε κραυγές. Υπερπαραγωγή σου λέω.

Στο μεταξύ πήγα να δω το αυτοκίνητο. Εκεί τα πήρα. Μαλάκα, το δικό μου δεν είχε ούτε γρατζουνιά! Και μη φανταστείς κανά Hummer! Ένα Renault της κακιάς ώρας. Εντάξει το δικό της ήταν λίγο παραπάνω αλλά όχι και Μάρθα Βούρτση! (ντο-ντο-ντο ντολμάδες, δε καταλαβαίνω, μικρή ιστορική αναδρομή) Μετά ήρθε ο άντρας της. Φιλήσυχος άνθρωπος. ¨

Guest star παππούς «Η σύζυγος δεν είναι και πολύ καλά ε? Πολύ ευαίσθητη. Δεν έγινε και τίποτα»

Σύζυγός «Εεε ναι είναι λίγο παραπάνω»

Τι παραπάνω καλέ μου άνθρωπε; Εδώ ανεβάσαμε αρχαίο δράμα. Κοντέψαμε να τη χάσουμε με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 3 χλμ/ώρα. Αλλάξαμε στοιχεία, η λεγάμενη όμως εκεί. Στη καρεκλίτσα της, με το κλαμματάκι της, το σουξεδάκι της, το μπαγλαμαδάκι της έλειπε και ένα τσίφτικο το είχε. Μια στιγμή μόνο την ακούσαμε να μιλάει, όταν ο άντρας της δεν έβρισκε την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου. Του έριξε ένα βρισιματάκι καλό λέμε. «Που έβαλες την άδεια μου; Εσύ το πήγες για service. Είσαι ηλίθιος, είσαι τρελός; Τι έκανες την άδεια μου ρεεεεε;». Για το δίπλωμα που επίσης είχε ξεχάσει σπίτι, κουβεντούλα η κυρία. Η μάλλον 2 1 3. Αφού τελειώσαμε με τα στοιχεία και λέμε να το διαλάμε από λίγο λίγο, έχουμε και δουλειές, λέμε θες γυρεύεις. Αυτή ούτε να σηκωθεί μπορούσε. Δεν την αδικώ. Θα άφηνε την εκτέλεση Opus Νο2 στη μέση. Είναι μεγάλο το έργο, τρίλιες, καντέντζες, σόλα. Για καλή μου τύχη, έχει ένα ιατρικό κέντρο κοντά. Τη φορτώνουμε στο στραπατσαρισμένο σε επιφάνεια όσο ένα σκοτωμένο κουνούπι σε ένα τζάμι ουρανοξύστη, αυτοκίνητο της και τη πάμε. Α ναι, ξέχασα. Δε περπάταγε πλέον. Ητονε το σοκ μεγάλο! Με τα πολλά ο παθολόγος της έριξε μια ενδοφλέβια stedon και lexotanil για τρεις μέρες, μου έδωσε και μια βεβαίωση ότι δεν έχει πρόβλημα και πάει και αυτό.

Χτες πάλι, φεύγοντας από ταβερνάκι, σε συνοικιακό δρόμο, διασταύρωση και σταματώ καθώς έρχεται κάποιος από τα δεξιά μου. Χωρίς Stop. Το σημειώνω αυτό, το διπλοτσεκάρω. Χωρίς Stop, λέμε. Ακούω τρελά κορναρίσματα. Η από πίσω κυρία διαμαρτύρεται γιατί αφήνω (άραγε γιατί;) τον εκ δεξιών να περάσει. Βγάζω alarm, πιάνω άκρη, κατεβάζω παράθυρο. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα μου λέει. Εσείς τι πρόβλημα έχετε μαζί μου, ανταπαντώ. Αν είδατε, το αυτοκίνητο ερχόταν από δεξιά. Τριάντα χρόνια, μου λέει, οδηγώ, ο δρόμος έχει Stop Η καλή μου. Που παρεμπιπτόντως έχει και παιδί στο μπροστινό κάθισμα. Χωρίς ζώνη, καρεκλάκι, αναπνευστήρα ξέρω ‘γω τι άλλο! Κοίτα να δεις που μετά από 30 χρόνια πήγαν και έβγαλαν το Stop! Μα κάτι μαλάκες αυτοί του Δήμου!

Σήμερα το πρωί οδηγώ στην Βουλιαγμένης, τρέχω, είμαι αριστερή λωρίδα, και δεξιά μου έχω ένα φορτηγό. Πλησιάζουμε σε πράσινο φανάρι, ώσπου καλή κυρία οδηγός που τόση ώρα κρυβόταν πίσω από το φορτηγό (από τη δεξιά του πλευρά δηλαδής) αποφασίζει να κάνει γνωστή τη παρουσία της σε εμάς τους αριστερούς, κάνοντας κίνηση ματ και από τέρμα δεξιά, περνάει στο αριστερό, και απλά επειδή έβγαλε φλας πρέπει φορτηγό και εγώ να πάρουμε τα οχήματα μας στα χέρια για να την αφήσουμε. Πλακωνόμαστε στα φρένα, ABS, BC, Master κτλ αλλά τελικά πέσαμε σε αναποφάσιστη. Είναι κακό στη πολιτική αυτό, είναι κακό και στο δρόμο. Αποφάσισε καλή μου. Δεξιά, αριστερά, κέντρο; Πήγαινε στη τελική με τους εξωκοινοβουλευτικούς και πάρε ποδήλατο. Άλλα αυτό το πήγαινε έλα, Μίκης Θεοδωράκης, είναι μαλακία, πώς να το κάνουμε! Αφού μας στέλνει στο χάρο και μας γυρνάει, πιάνει και πάλι τέρμα δεξιά και στρίβει! Α μας βρίζει κιόλας. Ε το χρειαζόμασταν. Η πολιτική είναι μαλακία.

Γύρισα σπίτι. Όταν γίνω Niki Lauda, μπορεί να ξαναβγώ.

Απορία(ς άξιον): Τυχαίο ότι οι οδηγοί που εμπλέκονται στις παραπάνω ιστορίες ανήκουν στο γυναικείο φύλο? Λέω εγώ τώρα.. (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα, μη ξεχνιόμαστε)


13 comments:

  1. Καθόλου τυχαίο...Θύμισέ μου να σου πω ιστορίες...

    ReplyDelete
  2. Καλώς ήρθες στην αθηναϊκή πίστα οδήγησης καλό μου. Στη γαμωπόλη θα πρέπει πρώτα να κοιτάζεις τι κάνει ο άλλος (αν διαθέτεις και βιονικά μάτια ακόμα καλύτερα) και μετά να αποφασίζεις τι θα κάνεις εσύ.
    Ελπίζω πάντως να μην περάσεις στο στάδιο "ιπτάμενα αντικείμενα" -δε λέει.

    ReplyDelete
  3. Ερώτηση στατιστικής αφού αναφέρθικες σε γυναίκες οδηγούς. Όταν είσαι σε διασταύρωση και προσπαθείς να βγεις σε δρόμο που έχει προτεραιότητα με τα αυτοκίνητα να είναι κορδόνι, πόσες φορές σταμάτησε γυναίκα για να σε αφήσει να βγεις στο δρόμο?

    ReplyDelete
  4. Σιγά το δύσκολο ρε Atron! Εμένα πάντα με αφήνουν. Εντάξει, σκάω χαμόγελο, αφήνω και δήθεν τυχαία την κάρτα με το τηλέφωνό μου να πέσει στη διασταύρωσις και μετά περνάω αεράτος.

    ReplyDelete
  5. Και μετά θέλουν να τους αφήσω να μου πάρουν αμάξι.
    Αμ δε!

    ReplyDelete
  6. να μου πεις αντουανετα μου γιατί θα σκάσω από τα νεύρα μου!

    atron δε το συζητάω ότι γυναίκα δε πρόκειται να σε αφήσει. Εκτός αν συμβαίνουν 2 τεινά. α.Μιλάει στο κινητό β.κοιτάζεται στον καθρέφτη
    Ααααα sorry υπάρχει και 3ο. Κάνει τα παραπάνω ταυτόχρονα.

    ετσι και φτάσουμε στα "ιπτάμενα αντικείμενα" εγώ το δίπλωμά μου το χαρίζω μοτοσακέ μου

    Jo, και πολύ καλά κάνεις. Μακρυά από διαόλου πράματα.

    ReplyDelete
  7. Ένα μονο θα πω ότι και να κανεις ΜΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ Mboy.Ξέρεις εσυ.Φιλιά και να προσεχεις.Αντε τωρα που είμαι μακρία δε μπορώ να διαβάζω τέτοια!

    ReplyDelete
  8. Όχι τυχαίο δεν είναι, προφανώς..

    Εγώ δεν έχω οδηγήσει ακόμα σε κίνηση από την ώρα που ήρθα..Μέχρι το σούπερ μάρκετ πήγα (10 λεπτά) και μέχρι τον αδερφό μου (άλλα 10). Α κι από το αεροδρόμιο μέχρι το σπίτι αλλά ήταν ξημερώματα, δεν μετράει..Και μ'έχει πιάσει μια φοβία για κάποιο λόγο, δεν ξέρω γιατί..

    Να προσέχεις πάντως.

    ReplyDelete
  9. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  10. @porn0star
    Αφού βελτιώσεις τα αγγλικά σου μπορεί και να διαπιστώσεις ότι δεν είμαι "φίλος" αλλά "φίλη". Ούτε καν αυτό, αφού εγώ διαλέγω τους φίλους μου (αν και αποτυχημένα πολλές φορές) και εσύ δεν συγκαταλέγεσαι σε αυτούς.
    Το σχολιάκι σου το σβήνω με συνοπτικές διαδικασίες, αφού ουδεμία σχέση έχει τόσο με το post μου, όσο και με το blog μου γενικότερα. Διαφημίσεις του blog σου να πας να αφήσεις αλλού, όχι εδώ.

    ReplyDelete
  11. κάτι ξέρω που ήρθα με τα χέρια :)
    τοκ, τοκ, επίσκεψη!

    ReplyDelete
  12. Mou 8ymises paromoio skhniko pou epa8a pro oligou kairou sto Falhro, kai phga na trela8w gia mia vlammenh epeidh hmouna kai me to amaksi ths manas mou..Vgainw oso pio arga mporei na paei ena para ma para poly argo cinquecento, se stenaki tou Palaiou Falhrou, 7 kai 20 kshmerwma Kyriakhs. Oxi. H kopelia me to Fiesta eprepe na erxetai -apo deksia mou, symfwnoi- me toul 60-70 xiliometra MESA sto steno...pernaei apo mprosta mou (ntaks, orkizomai oti akousa ton profylakthra mou na sfyrizei), stamataei epeidiktika deksia, vgazei kefali kai mou fwnazei "kala 8a mas skotwseis kiolas??????"...dikio exei h gynaika. thn eixa apo deksia, ara eprepe na sta8w akounhtos sth diastaurwsh, na mhn paw spiti mou, dioti tou keratews, dikaiwma ths einai na phgainei tou 8anata mesa sta stena kshmerwma kyriakhs.

    ReplyDelete
  13. Ένα έχω να πω. Ο κόσμος δε πάει καλά.

    Welcome ΜrFixit. Πάρε ό,τι εργαλεία βρεις στο toolbox μου και κάνε δουλειά σου :)

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...