My short story.

Προχθές είπα να γράψω την ιστορία με τις πέντε λέξεις που μου έδωσε η Bonnie. Στην δεύτερη πρόταση χτύπησε το τηλέφωνο. Η μαμά χτύπησε το χέρι της, στο νοσοκομείο έχει 450 άτομα αναμονή, ακόμα δεν ξέρουν πόσο σοβαρά είναι. Με κάλεσε η αδελφή μου, ο πατέρας μου ντρεπόταν γιατί έφταιγε αυτός που χτύπησε η μαμά. Τον πήρα πίσω να τον ηρεμήσω, να του πω πως αυτά συμβαίνουν και να μη νιώθει άσχημα. Ήταν μαύρα χάλια, δεν αντέχει τα νοσοκομεία, ούτε τις ουρές, πόσο μάλλον τον συνδυασμό τους. Με κάλεσε μετά από μιάμισυ ώρα, δεν ήταν σοβαρό, μόνο μια γερή θλάση.
Ανακουφίστηκα μόνο για λίγο αφού στο καπάκι με έπιασε ο φόβος του "είμαι μακρυά". Και πάλι μου ήρθαν όλα μαζεμένα, τι και αν και πως. Αν συμβεί κάτι χειρότερο? Τι θα γίνει αν με χρειάζονται? Φόβοι που σκάνε σαν φούσκες νερού που βράζει και σε πιτσιλάνε καίγοντας σου τα χέρια.
Η διάθεση για ιστορίες χάθηκε, όπως και έχει χαθεί το τελευταίο διάστημα κάθε όρεξη να γράψω. Τελικά φοβάμαι αρκετά να βλέπω τις σκέψεις μου τυπωμένες. Μοιάζει να μεγενθύνεται κάθε συναίσθημα και λίγες είναι οι φορές που γράφω όταν νιώθω καλά. Νομίζω πως αυτή η παρατεταμένη καλοκαιρία με έχει κουράσει. Ήμουν μαθημένη σε μέρες που η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει και ο ήλιος, όταν έβγαινε είχε μια κάποια σημασία. Τώρα τίποτα. Ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Ή μάλλον κρυώνω αλλά με τέτοιο ήλιο μοιάζει ψεύτικο.
Τελικά βρήκα μια ιστορία με τις πέντε λέξεις. Είναι η εξής:

Το χειρότερο μάθημά του ήταν η γλώσσα. Θυμάται ακόμα εκείνες τις ηλίθιες ασκήσεις που τους έβαζε η δασκάλα μια χοντρή με μουστάκι, θεούσα που την έλεγαν Κερασία και την φώναζαν Σούλα.

Συμπληρώστε τα κενά με τις σωστές λέξεις
Τα σχολεία τελούν υπό .................
Σήκωσε το κουβά γεμάτο νερό από το .....................
Ο φαντάρος είναι υποχρεωμένος να φυλαει ...................
Τα ......................... είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό μας
Βούτηξε την μπότα του σε ένα .........................

Οι λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιηθούν είναι: πηγάδι, νερόλακκος, σκοπιά, ζυμαρικά, κατάληψη.

Μα καλά για ηλίθιους τους περνούσε? Έγραψα "Το μυαλό μου είναι πηγάδι εμπνεύσεων που με τις ηλίθιες ασκήσεις σας θα καταλήξει νερόλακκος. Θα προτείνω κατάληψη. Και αν δεν πετύχει, δε πειράζει. Καλύτερα να φυλάω σκοπιά γερμανικό νούμερο και να τρώω ληγμένα ζυμαρικά για όλη μου τη ζωή παρά σπαταλήσω τη μύτη του μολυβιού μου σε αυτά τα κωλόχαρτα".


Δε θέλω να προτείνω κανένα άλλο για αυτό το παιχνίδι, sorry Βonnie, δεν είμαι στα καλύτερά μου τελευταία.

6 comments:

  1. Περαστικα στην μανούλα.
    Μην στεναχωριέσαι μωρε (λες και γινετε), όλοι τα περναμε αυτα αν είμαστε μακρυα...
    περαστικα και να προσέχει(ς)

    ReplyDelete
  2. "Τελικά φοβάμαι αρκετά να βλέπω τις σκέψεις μου τυπωμένες. Μοιάζει να μεγενθύνεται κάθε συναίσθημα και λίγες είναι οι φορές που γράφω όταν νιώθω καλά."

    Τομ, ανατρίχιασα διαβάζοντάς αυτές τις προτάσεις. Αυτό το θέμα συζητούσα το απόγευμα με έναν φίλο και νομίζω ότι χρησιμοποίησα αυτές ακριβώς τις λέξεις. Σε καταλαβαίνω απόλυτα.

    Περαστικά στη μητέρα σου

    ReplyDelete
  3. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σας τρομάζει. Αυτό που γράφεις και το επισημαίνει ο numb λέγεται ανάμνηση.
    Υ.Γ.: Καλά μυαλά στην μητέρα σου!

    ReplyDelete
  4. αγαπούλα, πάρε φόρα, τα καλά έρχονται για να σε συναντήσουν και να σε συνεπάρουν! Ναι σου λέω!

    ReplyDelete
  5. Mαμα-tomboy ευχαριστεί για τα περαστικά αλλά μυαλό δε βάζει! Το σαββατοκύριακο πάει λέει για μπάνιο Χαλκιδική!

    numb, πότε τα έλεγες καλέ αυτά σε φίλο σου? Στις trendy καφετέριες που συχνάζεις? χε χε :P

    λες ρε bonnie? άντε να σε πιστέψω..

    ReplyDelete
  6. Μboy,για μένα πάλι, η σωστή λέξη είναι "έκθεση", όχι "ανάμνηση". Αν και τελικώς, για τον καθένα, η λέξη -και τα παρατράγουδα αυτής- μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.

    Τom, δεν ξέρεις πόσο σε καταλαβαίνω. Περαστικά στη μαμά σου. Και μη στεναχωριέσαι. Όσο υπάρχει αγάπη, πάντα θα βρίσκονται λύσεις.

    Φιλιά.

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...