Camera Obscura

Είχε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα. Μπήκαμε στο κτίριο ιδρωμένοι και η κοπέλα με την γκρι μπλε φόρμα εργασίας μας οδήγησε μέσα όσο μιλούσε με την φίλη της, κουνώντας μια βεντάλια. Παλιό ασανσέρ, με σκαλιστά κάγκελα και χρυσαφί απλίκα. Κάθε μέτρο ψηλότερα, άπειροι τριγμοί από μια κρυμμένη μηχανή. Η υγρασία έκανε τα πόδια μου να κολλάνε και καταριόμουν την στιγμή που διάλεξα να φορέσω φούστα. Το μέτωπό σου είχε γίνει μια μικρή μονάδα παραγωγής νερού. Έφτιαξα και εγώ μια αυτοσχέδια βεντάλια με το διαφημιστικό έντυπο άλλα μου έπεσε από τα χέρια με το τράνταγμα του τελευταίου ορόφου. Περιμέναμε στην αίθουσα με τα λιωμένα υφάσματα στους καναπέδες και το ζευγάρι με τα πλεγμένα χέρια και το βλέμμα που μόνο έκει έχουν, απέναντί μας. Μετά μας κάλεσαν για την επίδειξη και είδα όλη την πόλη σε ένα πιάτο όσο μια αγκαλιά. Έναν άνθρωπο να καπνίζει στο μπαλκόνι. Μια γυναίκα να απλώνει τα ρούχα. Ένα νεαρό μαύρο να περπατά. Μια ταράτσα με δύο μικρά να παίζουν. Την αγάπησα αυτή τη πόλη που μυρίζει σκόνη.

Έπειτα βγήκαμε στο μπαλκόνι. Και κοίταξα κάτω στην πλατεία.

Απρίλιος 2005, Camera Obscura, Plaza Vieja, Havana.

8 comments:

  1. Δεν θυμόμουν οτι είχε τόση ζέστη εκείνη τη μέρα. Το μόνο που θυμόμουν είναι πως όταν μπήκαμε στην αίθουσα και είδα αυτό το πράγμα που ήταν σαν ανάποδη ομπρέλα με έπιασαν τα νεύρα μου. Είχαμε ανέβει μέχρι εκεί πάνω, είχαμε πληρώσει για να δούμε αυτή την απατεωνία;
    Και μετά άρχισε να εμφανίζει εικόνες από την πόλη, που γινόταν όλο και πιο κοντινή -και αποφάσισα πως δεν θα με πείραζε καθόλου να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου σε αυτό ακριβώς το δωμάτιο, χαζεύοντας εκείνη ακριβώς την πόλη.

    ReplyDelete
  2. εγω παλι το πρωτο μαγαζι που καθισα για να γιορτασουμε τα γενεθλια ενος φιλου κουβανου και που μετα το ειχαμε για στεκι και τοπο συναντησης, ειναι εκεινο το μαγαζακι με τα ασπρα "τραπεζακια εξω", στην γωνια της πλατειας. με φτιαξατε πρωί πρωί.

    ReplyDelete
  3. Εκείνο νομίζω ότι είχε χύμα μπύρα και είχε και ένα μικρό εσωτερικό κήπο. Μπορεί και να το μπερδεύω όμως. Το σίγουρο είναι ότι στο κτίριο δίπλα στα τραπεζάκια είναι μια δημόσια γκαλερί που πήρα μια βεντάλια και 2 εικόνες αγίων της Santeria. Του Elegua και της Ochun.

    ReplyDelete
  4. Ναι, δίκιο έχεις -μπύρα που έφτιαχναν επι τόπου και εσωτερική αυλή. Και αρκετές μύγες γιατί ερχόταν βροχή. Εκεί ήταν που βρήκες τη γυναίκα με το τατουάζ-πεταλούδα στο πόδι και τρέχαμε μετά στην παλιά Αβάνα να βρούμε τον τύπο που το χτύπησε. Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

    ReplyDelete
  5. Εγώ πάλι άνοιξα περιχαρής και βιαστική το ποστάκιον γιατί νόμιζα οτι μιλούσατε για το συγκρότημα Camera Obscura...
    Ομολογώ οτι δεν κατάλαβα και πολλά -ίσως να φταίει που είμαι ακόμα στη δουλειά και το μυαλό μου θυμίζει υγρό στόκο σε τήξη.

    ReplyDelete
  6. No worries Raz. Αυτά τα post απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε εμένα. Εσωτερικής καύσης σα να λέμε.
    Απλά ήθελα να θυμάμαι ένα μεσημέρι στην Αβάνα το 2005.
    Φιλιά!

    ReplyDelete
  7. Ναι ρε παιδιά τι μου θυμίζετε τώρα!
    ώστε έτσι με βρήκατε τελικά ε; Είδατε το τατουάζ της πελάτισσάς μου, στο μαγαζί "άσπρη καρέκλα και χύμα μπίρα" ομολογώ πως κάποτε ήταν από τα αγαπημένα μου στέκια αλλά τώρα τελευταία δεν πηγαίνω γιατί έχει πέσει πολύ δουλειά και προτιμώ να πιω τις μπίρες μου εδώ δίπλα στο τατουαζάδικο σε ένα μαγαζάκι με το περίεργο όνομα "to steki" δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, ένας Έλληνας το έχει, όλη τη μέρα μιλάει για ένα μέρος που είναι λέει ίσως το μοναδικό που είναι πιο όμορφο από την Αβάνα, έχει και ένα δύσκολο όνομα το άτιμο, νομίζω "Chalkidiki" ή κάπως έτσι το λένε, και παίζει μόνος του ένα παράξενο επιτραπέζιο παιχνίδι και αναστενάζει "tavli" λέγεται το παιχνίδι και τσατίζεται όταν χάνει ακόμα και από τον εαυτό του. Τέλος πάντων να μη σας πρήζω φίλοι μου Κουμπάνος, σας χαιρετώ!

    ΥΓ: τώρα τελευταία έχω βάλει και πίρσινγκ στο μαγαζί, την επόμενη φορά ελάτε να κεράσω τρύπημα!

    ReplyDelete
  8. A να χαθείς παλιοστόμαχο χα χα χα.
    Το "τατουατζίδικο" ήταν ένα δωμάτιο με ανεμιστήρα σε ενα solar (μπλοκ διαμερισμάτων-δωματιών άσχημων συνθηκών). Ο μάστορας ήταν ένας πιτσιρικάς bodybuilder τεραστίων διαστάσεων με χρυσά δόντια και χαμόγελο παιδιού που στο δωμάτιο του είχε ένα σημαιάκι της ορθόδοξης εκκλησίας από την επίσκεψη του Βαρθολομαίου στην Αβάνα. Τελικά το tattoo το έκανα στην Ελλάδα.

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...