Τρίχες

Σήμερα έκοψα τα μαλλιά μου. Είχαν φτάσει στο μακρύτερο τους. Το προσπάθησα πολύ, αλήθεια. Αλλά τελικά δεν άντεξα, υπέκυψα. Δε ξέρω αν τα καινούρια είναι καλά. Ίσως με μεγαλώνουν, ή με κάνουν χοντρομαγουλού. Ίσως είμαι πολύ γκρινιάρα.

Το πρώτο κούρεμα κομμωτηρίου που θυμάμαι, είναι σε ένα κεντρικό κομμωτήριο της Θεσσαλονίκης. Μέχρι τότε, τα μαλλιά ήταν μακριά, και την επιμέλειά τους την είχε η μαμά, η θεία, η γειτόνισσα. Στα 13 μου λοιπόν ήρθα σε επαφή με τους τριχοκαλλιτέχνες(μη χέσω). Γυναίκες έτρεχαν παντού, άλλες ήταν σαν ρομπότ με ασημένια φύλλα στο κεφάλι τους, άλλες τυλιγμένες στις πετσέτες και εγώ ένιωθα το πιο άσχημο πλάσμα του κόσμου. Πιθανόν και να ήμουν. Έφυγα με ένα κοντό καρέ, που άφηνε το λαιμό μου ακάλυπτο. Πέρασα το σχολικό χειμώνα με ένα κασκόλ ως μόνιμο αξεσουάρ.

Τα μαλλιά μάκρυναν και στα 15 μου είπα ότι θα διαλέξω εγώ το κομμωτήριο που θα με κουρέψει. Ατυχής η επιλογή, αφού η άσχετη που με έπιασε στα χέρια της, μια χοντρή με το όνομα Ντίνα με άφησε με ένα καρέ κοντύτερο από το προηγούμενο και με το μισό κρανίο ξυρισμένο. Όταν γύρισα σπίτι, οι γονείς μου τα ‘παιξαν. Εγώ πάλι πήγα στη μαύρη αγορά, πήρα τη πρώτη στρατιωτική μου τσάντα και άλλαξα το χρωματολόγιο της ντουλάπας μου σε μαύρο. Το κομμωτήριο «Ντίνα» έκλεισε κανά εξάμηνο μετά.

Ως τα 20, τα μαλλιά ήταν πάντα μέχρι τους ώμους. Στα 20 ή 21 γνώρισα τον Ν. μετά κάποιους μήνες τον σιχάθηκα και έφτασε η ώρα που θα έριχνα λίγο χρώμα στα μαλλιά, μπας και πάει και παραμέσα. Πήγα για ανταύγειες και βγήκα με μες. Μπήκα για μαλλί και βγήκα κουρεμένη. Το μαυροτσούκαλο που έγινε Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το μαύρο φρύδι της Μαντόνας μπήκε στη ζωή μου. Κυρίες άνω των 60 μου έλεγαν ότι μου δίνει φως το νέο look. Φως νερό τηλέφωνο. Άντεξα 3-4 μήνες.

Βρήκα την Σοφία που μου χάρισε ένα κατάμαυρο μαλλί με μωβ τούφες και βρήκα τον εαυτό μου. Η Σοφία κάθε μήνα έχει διαφορετικά μαλλιά. Και ότι έπιανε στα χέρια της το έκανε θαύμα. Μετά όμως εγώ έφυγα και αυτή έπεσε στη Θεσσαλονικιώτικη λούμπα. Το ξύνεις, το φουσκώνεις, έτοιμο το κράνος σας.

Από τότε, δεν με νοιάζει το μαγαζί. Ούτε το μαλλί. Πάω όπου λάχει. Και είμαι σίγουρη πως το νέο μου κούρεμα και με μεγαλώνει και με κάνει χοντρομαγουλού. Και με κάνει και γκρινιάρα, σας το'πα?

18 comments:

  1. Χάλια όντως.Ειδικά αυτό το χοντρομαγουλου είναι ο ακριβης χαρακτηρισμός.Κάλα δε μιλάμε για τη γκρίνια...Μακάρι να έφευγε μαζί με τις τρίχες όταν κουρευτηκες.Τέλος πια τα κοπλιμεντα.Σιγά μη σου πούμε οτι ειναι ωραια.Χάλια,χάλια...

    ReplyDelete
  2. Πέρασα να αφήσω ευχές!

    Καλή χρονιά!

    Και φυσικά με γειά το μαλλί!

    :)

    ReplyDelete
  3. Ε μα αυτό λέω και εγώ βρε ευ-άγγελε. Χάλια, χάλια...

    Βρε βρε καλώς την Απολλώνια! Καλή χρονιά και σε σένα και πολλές πολλές ευχές αλλά να τις πούμε και απο κοντά καλά?

    Αντε καλημέρες..

    ReplyDelete
  4. Και σε μικραίνει και είναι πολύ όμορφο!
    Μην ακούω βλακείες!
    Σήμερα κουρεύομαι κι εγώ, μην έχουμε τριχογκρίνια δηλαδή.
    Καλημέρα μικρή.

    ReplyDelete
  5. Θεά η Σοφία (Σόφη) στην αρχή -όταν κυνηγούσε τον κόσμο για περίεργα κουρέματα. Μετά βαρέθηκε και καλά έκανε, υποθέτω.
    Ξέχασες να αναφέρεις το κούρεμα α λα Κώστας Βουτσάς (στην ταινιά με τη Σουπερμαντολίνη) που είχες κάνει σε κυριλέ κομμωτήριο, χε, χε.

    ReplyDelete
  6. Αυτό είναι η δική σου άποψη, βλάκα. Και ο Αντώνης θεός ήταν αλλά που εσύ να τον εκτιμήσεις. Μια χαρά κουρεματάκι είχε κάνει. Με 60ευρώ και εγώ μια χαρά κουρεματάκι σου κάνω επίσης.
    Καλά ξεμπερδέματα Ampot. Καλημέρα.

    ReplyDelete
  7. καλά,όλες για ρεκτιφιέ πάμε αυτές τις μέρες;εγώ πάω και για βαφή,και τι χάλια η μυρωδιά της,ε;καλημέρες!

    ReplyDelete
  8. Πάλι με τρίχες ασχολείσαι βλέπω.
    Αν ήταν οι γκρινιάρες όπως εσύ, ο κόσμος θα ήταν παράδεισος.


    μερεζ

    ReplyDelete
  9. Αυτό που ήθελες όμως το πέτυχες. Άλλαξες!

    ReplyDelete
  10. Με τις υγείες σου! Μια χαρά θα είσαι, είμαι σίγουρος :)

    ReplyDelete
  11. ααα εγώ πάλι το μακραίνω, το μούσι ε. όταν είχα έρθει Γερμανία και πήγα να βρω τον καθηγητή που επρόκειτο να αναλάβει την επιτήρηση της διατριβής μου με είδε και μου είπε στα γερμανικά "ααα βλέπω έχετε και ωραίο μούσι" εγώ τότε όμως την γερμανική λέξη για το μούσι δεν την ήξερα και ρώτησα ορίστε; Και τότε αυτός προσπάθησε στα ελληνικά (διότι όλοι οι βυζαντιονολόγοι ανά τον κόσμο πρέπει να ξέρουν τουλάχτιστον καλά ελληνικά) και είπε λοιπόν "εύμορφος η γενιάς σας λέγω" ααα του λέω εγώ το μούσι μου (στα ελληνικά) και τότε τον είδα να ανάβει ολόκληρος και να πνίγεται και να αναστενάζει και αναρωτιόμουν τι έγινε ρε παιδιά;;; έπειτα βγήκα με έναν λαζό για καφέ και του είπα το περιστατικό και άρχισε να ξεροκαταπίνει κι αυτός. Τι έγινε ρε μαλάκα τον ρώτησα και γύρισε και μου είπε ρε μαλάκα στα γερμανικά μούσι θα πει μουνί!

    ReplyDelete
  12. Καλές βαφές τσέρυ! Η μυρωδιά εμένα δε με πειράζει (αν και είναι όντως άσχημη) μάλλον γιατί είναι η ίδια με των υγρών του σκοτεινού θαλάμου και μου θυμίζει τις καλές μέρες που περνούσα τις μέρες μου εκεί μέσα να εμφανίζω φωτογραφίες.
    Τουλάχιστόν όχι κατσαρές Μανταλενιώ. Οσο για τον παράδεισο, στο Μοτοσκατόπαιδο να το πεις που με λέει γκρινιάρα γκρρρ..
    Πως άλλαξα, αλλαξα. Τόσο πολύ που στη δουλειά δε το πρόσεξε κανείς lamioti!Φιλιά στο bebe!
    Ή απλά σεξ+πυρ δεν θέλουν να έρθουν στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να μου πουν πόσο χάλια είμαι.
    Χα χα χα ρε στομάχη! Με τους γερμανούς που έμπλεξες!

    ReplyDelete
  13. Τώρα που το σκέφτομαι όμως το γερμανικό μουνί μοιάζει πολύ με μούσι ρε γαμώτο... και γι' αυτήν την περίπτωση την ελληνική χρησιμοποίησαν οι βάρβαροι...

    ReplyDelete
  14. αχ, οι κομμωτές! είχα πάρε δώσε μαζί τους τρία ολόκληρα χρόνια. αν τους αποκαλούσες "κομμωτές" εμπαινες αυτόματα στη μαύρη λίστα. αν τους αποκαλούσες hair stylists και δημιουργούς σε λατρεύανε...
    τρελή κάστα, θεοπάλαβη...

    ReplyDelete
  15. και το άλλο που έλεγαν οι θείες 60+ "Έτσι μπράβο ντε, έφεξε το προσωπάκι σου!" κι είχες ένα μαλλί σαν κουρούπι (όχι εσείς Τom, απλά μιλάω σε 3ο πρόσωπο) χιχι

    ReplyDelete
  16. Αυτό το "έφεξε το προσωπάκι σου" το άκουσα με το παραπάνω όταν είχα το στυλ "τσιγκάνα τουρκογύφτισσα με το ξανθό μαλλί".

    Αγαπητή pastaflora μόνο εσείς έχετε τέτοια τρελά παρεδώσε!
    :)

    ReplyDelete
  17. Καλή Χρονιά!
    Συμπάσχω και σε νοιώθω! Χωρίς να έχω τις δικές σου εμπειρίες, γιατί έχω καταφέρει με σκληρή επιμονή και υπομονή να πηγαίνω στο κομμωτήριο κάθε 6-8 μήνες μόνο για ελαφρύ κούρεμα. Κάποια στιγμή μάλιστα είχα βρει έναν κουρέα που ερχόταν σπίτι και μας "ξούριζε" όλους, αλλά αυτή η μέθοδος τελικά ήταν αναποτελεσματική, οπότε πάλι πίσω στα κομμωτήρια. Τα οποία δεν ξέρω γιατί, μου δημιουργούν αλλεργία χωρίς να έχω τραυματικές εμπειρίες.
    Μεγειά το μαλλί! Και ξυρισμένη να πήγαινες στη δουλειά, πάλι λες να μην το πρόσεχαν; Ίσως και καλύτερα να σου πω...

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...