Χαμένη ώρα

Νυστάζω, αλλά είμαι σε καλή διάθεση. Μέχρι που άνοιξα και ραδιόφωνο. Είχε ένα “shall never be apart” και μετά από δύο λεπτά το έκλεισα. Είπαμε, καλή διάθεση αλλά έχω και τις νύστες μου. Πάλι ξέχασα να ξεβαφτώ και το κάθε μάτι μου ζυγίζει τουλάχιστον 10 κιλά. Σπανίως βάφομαι.
Πριν 3 χρόνια δούλευα με την Έλενα. Καταπληκτικό κορίτσι. Σβέλτη, έξυπνη, στροφαδόρα. Και ομορφούλα. Κάθε πρωί όμως είχε επαγγελματικό μακιγιάζ. Σκιές, ρουζ, κραγιόν, νύχια στην εντέλεια. Μου άρεσε που την έβλεπα πάντα έτσι στην τρίχα. Συνήθεια έλεγα, που θα πάει θα την αποκτήσω και εγώ. Ειλικρινά προσπάθησα. Δεν τα κατάφερα. Αρχικά κάτι ξεχνούσα. Πότε το ρουζ και έμοιαζα νεκρή. Πότε το κραγιόν και έμοιαζα μισοτελειωμένος πίνακας. Μετά βέβαια βελτιώθηκα. Είχα πρόβλημα όμως με τα νύχια. Δεν έχω μάθει να έχω μεγάλα νύχια. Και δεν μπορώ να τακτοποιήσω τα πόδια μου. Πότε κάθομα πάνω στο πόδι μου, πότε το κοπανάω στη καρέκλα, μανικιούρ είναι αυτό, θα χαλάσει. Ετσι, μετά από ένα οχτάωρο, έβγαινα από το γραφείο σαν την αλλοπαρμένη. Μολύβια τρέχανε, κραγιον είχαν φύγει, νύχια είχαν στραπατσαριστεί. Και ένιωθα και το πρόσωπο μου λες και είχε κάτσει 3 ώρες πάνω από τηγανίλα.Τα παράτησα και κέρδισα 30 λεπτά ύπνου και αρκετά ευρώ. Κράτησα μόνο μια μαύρη σκια.
Καθώς περνάει η ώρα (και το κεφάλι επίσης), η συναισθηματική μου κατάσταση αλλάζει. Ίσως φταίει η έλλειψη δουλειάς. Είναι μόνο 10.45 δεν έχει προς το παρόν τίποτα να κάνω, και αν αυτό πάει μέχρι τις 16.00 θα έχω διαβάσει όλα τα blog που κυκλοφορούν. Δηλαδή απελπισία. Κατά διαστήματα χτυπάει το τηλέφωνο όπου ξέρω ότι είναι ο γνωστός μαλάκας. Ο άνθρωπος «τα έχω εξηγήσει 300 φορές, όλοι τα έχουν καταλάβει, μόνο ο μαλάκας δεν τα έχει καταλάβει». Ε λοιπόν τέτοιες μέρες αυτός είναι ο αγαπημένος μου. Καταναλώνει χρόνο.
Εκανα διάλλειμα διαβάζοντας godot. Πήγε και έφυγε ο βλάκας. Που πας ρε; Αιντε σηκώνεσαι και φεύγεις. Ούτε ένα χειμώνα δεν περάσαμε μαζί. Βλάκα έ βλάκα. Μας λείπεις πολύ να το ξέρεις, και χαιρόμαστε με τις φωτογραφίες σου. Δεν διευκρινίζω το εμείς, ξέρεις εσύ.
Ισως φίλε blogger (που λέει και ο zero) να μη βγάζουν νόημα αυτά που γράφω σήμερα. Εβαλα τον αυτόματο πιλότο και κατεβάζει ότι βρει το μηχάνημα. Φτύνει βίδες και μπουλόνια. Ακατέργαστα σε μεγάλες ποσότητες. Τελευταία απομακρύνομαι. Κουράστηκα. Θέλω 2-3 άτομα το πολύ γύρω μου, παραπάνω θολώνω. Δεν ξέρω που να πιαστώ. Νιώθω να’μαι μια μικρή μπάλα που απομακρύνεται από το κέντρο. Μάλλον φταίνε τα 32 (ψέμματα καμιά 15αριά ήταν) μαζεμένα επισόδια pink panther που είδα χτες με την μικρή.
Επρεπε να της μεταφράζω, είχε αφήγηση. Στο δεν θυμάμαι ποιο επεισόδιο ο pink panther ρωτάει με στην σφυριχτή φωνή του “why men can’t be more like animals?”.
Τι να του εξηγήσω τώρα του παιδιού;
Τελικά η νύστα δεν πέρασε (ούτε το κεφάλι).
Και έχει πλακώσει και δουλειά.

12 comments:

  1. Κι εδώ μια από τα ίδια.Είμαι μόνη στον όροφο.Σκιάζομαι άμα χτυπάει το τηλέφωνο!

    ReplyDelete
  2. Τώρα κοίτα να δεις ποιό είναι το πρόβλημα: Εσύ, εσείς (να βάλω και τη sorry) καθόσαστε στις γραφειάρες σας, ποστάρετε, σχολιάζετε, γκρινιάζετε για την παλιοζωή.
    Εγώ, από την άλλη, είχα να καθαρίσω το σπίτι από τη χτεσινή επιδρομή (βρε δεν τα ξέρει καλά ο ροζ πάνθηρας: men are like animals -ειδικά με πίτσα στο ένα χέρι, καπνά στο άλλο και κρασί στο τρίτο. Θα μου πεις, πόσα χέρια έχουν; Δύο, γι' αυτό μου βγαίνει ο κώλος στο καθάρισμα τώρα).
    Αλλά δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι πως μετά από όλα αυτά θα πλακώσετε πάλι να λέτε για λουφαδόρους δημόσιους υπάλληλους, τυχερούς κι έτσι. Δηλαδή, και δαρμένος και βλαμμένος.
    Υ.Γ.: Και δαρμένος και βλαμμένος

    ReplyDelete
  3. Έχουν ανοίξει θέσεις για κόσμο στο Miami... μην μου τον πολυσκοτίζετε γιατί τον βουτάω και την κάνουμε για Florida μεριά.
    Να τον πείσω; Απέναντι είναι η Κούβα! Δεν θα χρειαστεί προσπάθεια....
    Όπως και να χει... πιο εύκολα αντιμετωπίζεις έναν τυφώνα, παρά τη γυναίκα σου.

    Θα γυρίσω ρε... θα φάτε χειμώνες μαζί μου... και θα σιχαθείτε την ώρα και την στιγμή που γύρισα!

    ReplyDelete
  4. Αυτή τη σφουγγαρίστρα πάντως, θα έπρεπε να την έχετε σε πιό εμφανές μέρος. Δίπλα από την πόρτα ας πούμε. ;-)

    Καλημέρα. Νύστα πολύ κι από δω. :-)

    ReplyDelete
  5. Βλέπεις ρε φίλε πως συνδικαλίζονται με τη μία οι γυναίκες; Τρέχα εσύ στην άκρη του κόσμου -κι εγώ να σφουγγαρίζω, για να μάθουμε. Μαϊάμι είμαι μέσα. Θέλω να κάνω κάτι δουλίτσες και μετά βαρκούλα και απόβαση στη Μαλεκόν. Εκεί να σε έχω κι αν θελήσεις να φύγεις -εγώ γίνομαι βάζελος. Γύρνα εσύ κι αν σιχαθούμε σε ξαναποντίζουμε.
    mind κάτι μου λέει πως όσο κοίμιζα τη μικρή εσείς κάνατε έξαλλο πάρτυ (στο καθάρισμα ήρθε και μου το είπε αυτό το κάτι). Ήταν πολύ καλά που ήρθατε χτες -να το ξανακάνουμε, το συντομότερο δυνατό.

    ReplyDelete
  6. Έλα καθάριζε λέμε χασομέρη! :p

    Όλη την ώρα μπλογκάκια, κομμεντάκια και τα συναφή...

    ReplyDelete
  7. Atron όλα κι όλα. Να μου τα χώνεις αλλού -δε λέω κουβέντα. Να με λες Χριστόδουλο και Λιακό, το κάνω γαργάρα. Αλλά ρε ρεμάλι, όχι και να πας με τις γυναίκες επειδή έχουν πιο δυνατό συνδικαλιστικό όργανο! Θα σε περάσω ολομέλεια ρε!

    ReplyDelete
  8. Πάντως μαζί με τις ευχαριστίες μου (και υπόσχεση για ανταπόδοση φιλοξενίας στον καινούργιο μουχώρο κατόπιν αφίξεως mmg και Λίτσας εννοείται!) έχω να δηλώσω πως χθες είχες ΤΙΣ ματάρες!'γεια μου κι αλήθεια λέω!Φιλιά!Πάω να μεθύσω ανελέητα!πασκέ τα χω δει όλα!!!!

    ReplyDelete
  9. Πήγα να σχολιάσω και - ως συνήθως - διαβάζοντας τα σχόλια του Mboy ξέχασα τις ήθελα να γράψω. Πες του ότι κάνω φανίσα αυτές τις μέρες να έρθει να δώσει ένα χεράκι.

    ReplyDelete
  10. Ανεβάστε και καμιά φωτογραφία του MBoy με σκούπα...
    Toν τσακίσατε τον άνθρωπο...
    ΗΡΩΑΣ!!!

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...