Add it up

“Αdd it up”. Αρκεί για να τα κάνω λίμπα. Να γυρίζω σαν τη σβούρα εκσφενδονίζοντας μολύβια, στυλό, ημερολόγια, συρραπτικά, οθόνες, ποντίκια, συρταράκια με χαρτιά. Ψέμματα. Ποτέ. Μια φορά μόνο πέταξα τα κλειδιά μου σε ένα τοίχο. Το μόνο που κατάφερα είναι να κάνω κομμάτια το μπρελόκ. Και να αποκομμίσω βλέμματα απορίας. Το μετάνοιωσα. Για το μπρελόκ. Για τα βλέματα χέστηκα. Δε σπάω. Δεν ξεσπάω. Αν μικρή λέρωνα τα ρούχα μου, έτρεχα στη μάνα μου να βάλω άλλα. Ετρεχα στις μύτες μήπως και καταστρέψω λιγότερο τα παπούτσια μου. Βλακείες. Θα πρέπει έστω μια φορά στη ζωή μας να καταστρέψουμε κάτι ολοκληρωτικά. Να μη μείνει τίποτα.

Νευριάζω. Το αίμα χτυπάει στα αυτιά μου. Κοκκινίζω. Δε μιλάω. Καταπίνω. Κοιτάω πίσω από την αιτία του θυμού. Σε ένα σημείο του τοίχου. Σε ένα μπαλκόνι στο βάθος. Ποτέ τον θυμό. Φοβάμαι. Φοβάμαι πως αν ανοίξω το στόμα μου θα βγουν τα στυλό, τα μολύβια, ημερολόγια, συρραπτικά, οθόνες, ποντίκια, τα συρταράκια με χαρτιά. Και άλλα. Πολλά άλλα. Ψέμματα. Δε θα βγει τίποτα. Ποτέ δε βγήκε. Οι λέξεις δεν με εκφράζουν και είναι το μόνο που μπορώ να χρησιμοποιήσω. Οχι εύκολα. Κομπλάρω. Κολλάω. Ρετάρω. Ποτέ δε βγαίνει αυτό που εννοώ. Παρεξηγιέμαι. Οχι δεν εννοώ αυτό.

Είμαι «περίεργη» λένε. Πως να το πώ.. είμαι λέει λίγο παλαβή. Οχι άσχημα αλλά κάπως. Αυτό που είμαι δε βγαίνει με λέξεις. Γιατί δεν είμαι τίποτα. Για τις μαμάδες φρόνιμη, για τις δασκάλες ευγενική, για τους συμμαθητές φλώρος, για τους φίλους, προσαρμόσιμη. Ψέμματα. Όλα ψέμματα. Μια μεγάλη ψεύτρα.

Έχω ανάγκη να σπάσω το ραδιόφωνο. Έχω ανάγκη να κλάψω ώσπου να μη μπορώ να πάρω αναπνοή. Να χορέψω μέχρι να μη με κρατάει τίποτα και να πονάω. Έχω; Έχω πράγματι ανάγκη να τα κάνω όλα αυτά; Είμαι πράγματι τόσο άσχημα; Πολλές φορές όταν κλαίω σκέφτομαι ότι το παρακάνω. Κόφτο λέω, δεν έγινε τίποτα. Υπερβάλλεις. Μην είσαι έτσι. Σίγα το πράγμα. Και μετά μπερδεύομαι. Ήθελα να κλάψω ή είχα την ανάγκη να νιώθω ότι πρέπει να κλάψω?

Είμαι ίσως τόσο κενή που έχω ανάγκη από συναισθήματα. Δε σπάω και δεν ξεσπάω. Γιατί είμαι κενή. Τίποτα.

27 comments:

  1. ena moudiasma exeis :(
    keni esy? to allo me ton Toto to ksereis?

    ReplyDelete
  2. Kαλή μου σπάς, απλά δεν ξεσπάς.. Κλάψε μέχρι να μην μπορείς να πάρεις αναπνοή, χόρεψε, σπάσε, φώναξε... Κάνε ότι νομίζεις ότι θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα.
    όσο για το κενή θ'αστειεύεσαι βέβαια.. Δεν έχεις ανάγκη απο συναισθήματα. Απο ότι έχω καταλάβει τον λίγο καιρό που σε ξέρω είναι απο αυτά που σε σένα περισσεύουν..
    Σε φιλώ πολύ.

    ReplyDelete
  3. (μιλάει η ειδικός) Για δοκίμασε να σπάσεις. Να διαλύσεις πράγματα. Να βάλεις τις φωνές. Δεν είναι δύσκολο. Καθόλου. (Και να μην ακούω αηδίες του τύπου "είμαι κενή", γιατί θ' αρχίσω να σπάω εγώ τώρα).

    ReplyDelete
  4. καλησπέρα,
    Είναι δύσκολο να εκφράσω αυτό που θέλω.
    Δεν λέω ότι είμαι κενή δηλαδή δεν αισθάνομαι απολύτως τίποτα.
    Αυτό που νιώθω είναι ότι μάλλον δεν άντιλαμβάνομαι τις καταστάσεις σε βάθος με αποτέλεσμα το όποιο συναίσθημα να είναι επιφανειακό.
    Και όταν καταλαβαίνω ότι τα συναισθήματα μου είναι επιφανιακά, τρομοκρατούμαι.

    ReplyDelete
  5. Δεν συμφωνώ.Το γεγονός ότι δεν αντιλαμβάνεσαι τις καταστάσεις σε βάθος (που μπορεί να οφείλεται δε χιλιάδες αίτια από το ότι γενικώς είναι καλοπροαίρετη μέχρι κι εγώ δεν ξέρω τι) δεν έχει να κάνει με το βάθος των ασυναισθημάτων/συγκινήσεων/αντιδράσεων. Έπειτα πρόσεξε, λες "μάλλον" - άρα δεν είσαι σίγουρη, έτσι;

    ReplyDelete
  6. Μου θυμίζεις καποιες στιγμές -και ειναι πολλές..- που τα πάντα μέσα μου βράζουν, αλλά πιο πάνω, στην επιφάνεια, στο πρόσωπό μου, στα λόγια μου, στις ανάγκες μου, στις διαθέσεις μου, δεν υπάρχει τίποτα από μια παγωμένη κρούστα. Καμμιά φορά, σ' εκείνη την κρούστα ως άλλη παγοπίστα, μπορεί να δω ζευγάρια να κάνουν πατινάζ, ψαράδες ν' ανοίγουν τρύπες δω κι εκεί μπας και βρουν κάτι από κάτω, πολύχρωμα κασκόλ, αστραφτερά σκουφιά, ό,τι θα 'θελα ίσως, ό,τι έχω ξεχάσει, ό,τι...

    Είναι εκείνες οι στιγμές που απλώς κοιτάω, νιώθω πως δε νιώθω, απλώς κοιτάω..

    Και βγαίνει κατι μετά, ίσως όχι και τόσο σπουδαίο, μα είναι κάτι και είναι σίγουρα δικό μου.

    Όλα τούτα μου θύμισες, εσύ με τον λόγο σου που πάντα κρούει..

    ReplyDelete
  7. Να διορθώσω: "[...]δεν υπάρχει τίποτα ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ από μια παγωμένη κρούστα[...]"

    ReplyDelete
  8. Εγω λέω...
    Do what you WILL, shall be the whole of the Law!

    Θες να σπάσεις...σπάσε, θες να γελάσεις...γέλασε, θες να κλάψεις...κλάψε. Θες να πείς σ'όλο τον κόσμο αυτο που νιώθεις, κάντο! Υψωσε το ανάστημά σου και μαζί το μεσαίο δάκτυλο του δεξιού χεριού σου και πές...Hey World...fuck you! I do as I WILL!!!

    ReplyDelete
  9. artemis, πού ήσουν καλέ, σε είχαμε χάσει (ή τουλάχιστον εγώ).
    Συνεχίστε, παίρνω ιδέες για επόμενο post.

    ReplyDelete
  10. Ο καθενας ειναι αυτο που ειναι ή δεν ειναι. Αυτο μας κανει να ξεχωριζουμε ή να μην ξεχωριζουμε.
    Ή μηπως οχι?

    ReplyDelete
  11. Τα συναισθήματά σου είναι επιφανειακά; Ε, όχι δα. Ε, όχι κι έτσι.
    Για τα υπόλοιπα -θυμίσου τι σου είχα πει σχετικά με τον τρόπο που κοιτάζεις κάποιον.

    ReplyDelete
  12. Και ειδικα εμενα! :P

    ReplyDelete
  13. Λιτσάκι, δε σε πέτυχα όταν ανέβηκες στην πρωτεύουσσα...δυστυχώς! Αν δεν τα πούμε εδώ μέχρι το Σεπτέμβρη, θα τα πούμε οπωσδήποτε στην Κρήτη, ε; Σε φιλώ!

    (Tom, μη μας παρεξηγείς, σαν στο σπιτι μας εδω, ετσι; Και τα καφεδάκια να 'ρχονται γρήγορα, βεβαίως βεβαίως!)

    ReplyDelete
  14. περιγράφεις κι εμένα με το ποστ σου.Κάτι ανάλογο,περίπου,έγραψα κι εγώ σήμερα το πρωί.

    ReplyDelete
  15. Ρε Άρτεμις σε κόλλησε ξεχαστίτιδα ο DCD; Δεν πίνατε ρακές με τη Λίτσα όταν χαιρετούσαμε τον Godot; Α, δεν πάμε καλά!
    DCD αγόρι μου δεν θέλεις να σε κοιτάξει έτσι όπως εννοώ η Tomboy. Πίστεψέ με! Πάλι έτοιμο γκολ είχες στο ποστ της σήμερα, πάλι στους φωτορεπόρτερς το έστειλες Γιαννάκη μου.

    ReplyDelete
  16. @Λίτσα όντως δεν είμαι σίγουρη. Η Αρτεμις αποτύπωσε αυτό που αισθάνομαι τέλεια.
    @Αρτεμις σε ευχαριστώ πολυ. Πραγματικά αυτό ακριβώς ήθελα να πω. Μόνο που αυτό το "κάτι" που βγαίνει μετά το φοβάμαι πολύ και είναι πολύ ψυχρό. Οσο για τα καφεδάκια, έχεις μάθει πως στα μαγαζιά της γειτονιας προσφέρουμε και αλκοόλ ;) κατα προτίμηση ρούμι
    @αρε sourfou! πολύ θα ήθελα να αντιδρώ τόσο αυθόρμητα.
    @dcd έχω δικές μου απορίες να λύσω. άμα είναι να φορτώνομαι και τις δικές σου εγαμήθηκε το θέμα(?)
    @Motor την απάντηση σου την πήρες δια τηλεφώνου.
    @cherry εμ τι τα θες και οι 2 κοντά σε θάλασσα είμαστε, οσο να πεις επηρεάζει

    ReplyDelete
  17. Αρχηγέ, έχω την εντύπωση ότι στο αποχαιρετιστήριο του Godot δεν ήταν Artemis - ήταν στο προηγούμενο ταξίδι μου.
    tomboy - αυτό που περιγράφεις δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ επιφανειακό, είναι ο δικός σου τρόπος αντίδρασης (κάτι σας είπα τώρα). Εγώ για να καταφέρω να αντιδρώ έτσι, μου χρειάστηκαν χρόνια άσκησης. Το θεωρώ δε πολύ πιο δολοφονικό (και μου αρέσει πολύ περισσότερο) από τις υστερίες που κατά καιρούς με πιάνουν (ε τι να κάνουμε, δεν είπα ότι άλλαξα εντελώς φύση, εντάξει;)

    ReplyDelete
  18. ένιωσα λίγο σα να με διάβαζα..αλλά με τη διαφορά οτι αυτο σε μένα ισχύει σε περιόδους.. Το θέμα είναι ότι νιώθεις ότι θέλεις να αντιδράσεις\να ξεσπάσεις αλλά το πνίγεις..Αυτο σημαίνει ο,τι το χεις και το ελέγχεις όποτε θες χρησιμοποίησέ το.. Υπάρχουν άλλοι..που παραμένουν παγωμένοι, γιατί δε νιώθουν Το εντελως Τιποτα.. Ενώ εσύ ένιωσες κάτι
    Φιλιά, σου εύχομαι να ξεσπάσεις και γω το θέλω ειδικά σήμερα..αν θες μπορούμε να γίνουμε η μία για την άλλη σάκοι του μποξ:P

    ReplyDelete
  19. όπως είδες αυτό δε συμβαίνει μόνο σε σενα αλλα σε όλους μας.ξερεις τι γίνεται;
    εχουμε τα συναισθηματα,τα γεγονοτα και την προσωπικοτητα.εχουμε επισης το χρονο και τον τόπο.δεν ξερω ποσα ξερεις απο χημεια αλλά περι αυτου προκειται.αν βαλεις τα παραπανω συστατικα αναλογα με τις συνθηκες(τοπος και χρονος)θα εχεις αντιστοιχα αποτελεσματα.μπορει να ειναι εκρηκτικα μπορει να μη γίνει και τιποτα
    στη δικη φαση που την εχουμε περασει ολοι οπως προειπα έγινε η εκρηξη.θα περασει...αλλαξε το χρονο ή/και τον τοπο και θα αλλάξουν και τα αποτελεσματα.μεχρι τοτε υπομονη.(σπασε ανετα οτι θες)
    καλησπερα και μην ανησυχεις για το παραπανω μαθημα...ηταν δωρεαν (μόνο γι αυτη τη φορά)

    ReplyDelete
  20. τιιιιιιι τρεχει?

    ReplyDelete
  21. ε λοιπόν κατα πως τα λέτε σα δικιο να'χετε.
    Motor ετοιμάσου. Έχω να σπάσω γυαλικό..

    με τέτοιους φίλους, τι να περιμένει κανείς στο μάταιο τούτο κόσμο

    ReplyDelete
  22. mallon kaini tha elega(ouxi kata to telOIo)
    & an epistratefseis & dixalwto,ews & kaino daimonio.
    (goodluck mb)
    NAPERASETEEEEETEEEELEIAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
    :)))))))))))))))

    ReplyDelete
  23. Άντε να ξορκιστεί το κενό. ;-)
    Καλά (τα)ξίδια.

    :-)

    ReplyDelete
  24. καλά θα περάσουμε.
    Ναι, θα περάσουμε καλά.
    Η τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω.
    Το διχαλωτό είναι σαν το δικτυωτό mmg μου. Πάντα στη μόδα ;)

    tx stripper, (τα)ξίδια κολλάν και χωρίς άδεια. Διάθεση να έχεις.

    ReplyDelete
  25. & katikateoumeapomodaemeisallwste
    ;))))))))))))))))xxxxsssst

    ReplyDelete
  26. Προς στιγμην νομιζα πως διαβαζα σκεψεις μου.

    ReplyDelete

I absolutely love to read your comments even though I don't get to respond to all of them. Still, I promise to hop over for a visit...